Ben ilişkimin iyiliği için haklı bile olsa susmazdım.. ama duruma göre değişir. ben zaten sevgilimi ya da eşimi hayatta üzemem.. ne olursa olsun onunla tartışmam ve alttan alırım üzülmesin diye.. ama eğer ortada aldatma ya da onun gibi bir şey varsa da göz yumamam direk ayrılırım çünkü seven insan ne olursa olsun birbirini aldatmaz ya da terk etmez. veya yalan söylemez ihanet etmez..
bunlar dışında ki çoğu konuya hatta her konuya ise susarım tabi ki de
Haklıysam konunun ne olduğu önemli değil, susmam... İlişkinin gidişatı ve iyiliği umrumda olmaz. Böyle iyilikte olmaz zaten. Susmak iyilik değildir, daha kötü sonuçlar getirir... Her daim haklıysam kendimi savunurum... Aynı şekilde herhangi bir konuda haksızsam, haksız olduğumu kabullenir ve ona göre adım atarım.:d
Sustukça birikenler ilişkileri dönüşü olmayan yerlere sürükleyebilir. Susmak ve kabullenmek yerine, doğru olduğunu bildiğim şeyi, doğru cümleler ve sakin bir ses tonuyla savunma taraftarıyım.
Haklıyken bile, susman gerektiğini düşündüren kişi doğru partner olmayabilir.
İlişki iyiye doğru gitmez, tam tersi kötüye doğru gider. Bir süre sonra ezmeye başlar. Saygı duymamaya başlar. Haklı olduğunda bile susup alttan aldığın için kendine daha çok hata yapma lüksü görür. Susamam. Konuşurum. İçimde bir alev ateşi yanar çünkü. Tutamam.