Kime ne hissettiğimi anlamıyorum?

Çok zor toparladım kendimi. Burada çok detaylandırmıyorum ama 5 sene boyunca yaşadığım değersizlik çok ağur ve travmatikti. O zamanlar sevgi böyle bir şey diyip katlanıyordum. Tacize kadar olan durumlar var. "Sana istediğim zaman dokunurum" der ve beni ayıplardı hep. Biraz küçüklük biraz saflık ve hayatıma almaya çalıştığım ilk kişi olması nedenli birçok şeye sustum. Zaten çok zor kurtuldum kendisinden. Onun sayesinde kurtuldum. Önüne bakabilecek olsam her şey düzelecek ama kafam ister istemez herkesle müdürümü kıyaslıyor.

Evet. Onunla olamayacağımı biliyorum ama ona benzeyen biriyle olabilme imkanını arıyor beynim. Bunu çok sordum ve aldığım en net cevap bu. Bu haksızlığı kimseye yapmamak için işi ciddi boyutlara getiremiyorum. Ondan kurtulmam lazım ama ya tamamen kaybedersem düşüncesi var bu sefer. Her şeyden önce ona olan hislerimi bitirmem lazım ama bunu nasıl yapacağımı hiç bilmiyorum. Bana biraz kötülük etmiş olsaydı keşke.

Gerçeği söylersem tabiki ondan kurtulmak istemiyorum. Mecburiyetim ve imkansızlığı beni öyle bir sıkıştırıyor ki. Hem olsun hem olmasın girdabındayım. O olmuyosa ona benzeyen birisi olsun diye bir düşünce olmamalı kimse hak etmiyor böyle bir şeyi. Sen olsan ne yapardın empat biri izlenimi verdiğin için fikrini merak ediyorum?

Denerim zaten başka çarem de yok zaman akıp gidiyor daha fazla bu şekilde ilerleyemem

Mesela o çok kibar ve zarif. Ablalarıyla büyüdüğü için dili çok naifti. Hayatımdaki toksik insan tam tersiydi. Ben müdürümle tanıştığımda bir muhabbette bana çiçeğim demişti. Çok basit bir kelime ama o kadar alışkın değilim ki "ne diyo bu?" diyordum içten içe. İlerleyen süreçte samimiyet arttıkça ben hayatımdaki toksik kişiyi sorgulamaya başladım. O asla böyle şeyler söylemezdi. Beklerdim ondan hep. Bana güzel bir cümle söylediğinde sanki dünyalar benim olurdu ayda yılda bir söylerdi. Sonra dedim ki sen bunları hiçbir şekilde emek vermediğin ve sadece tanışık olduğun birinden duyuyorsun. Sadece iki güzel söze kanmadım tabiki. Çok cesurdu asla korkusu yoktu. Değer verdiği şeyler uğruna her şeyi yapardı. Bir kere zehirlenmiştim ve işe gitmek zorundaydım birkaç saat durup vardiyamı teslim edip gidecektim kolumda intraket ile gittim hatta. O da izinliydi ve zehirlendiğimi öğrendi. İzin gününde kilometrelerce yol gelip beni iş yerime 20 dk lık mesafede olan evime bıraktı ilaçlarımı alıp eve getirdi ve tekrar evine gitti. Bunu bana babam yapmamıştır.

Ben onunla yeniden doğdum. Ben değersizliği sevgi olarak öğrenmiştim. Küfür ederdi kıskandığından derdim, görüşmek istemezdi yoğunluğundan derdim, dışarı çıkmama her daim karışırdı beni düşündüğünden derdim. Benimle bir yere gelmesi için yalvarırdım. Mesela para isterdi şakayla karışık. Kendisi de kazanırdı ama öncelikleri vardı arta kalanlar için isterdi bazen. Birkaç kez vermiştim yani önünü kesmesem paramı yerdi. Ama müdürüm tam tersi. En genel anlamıyla biri değer verdiğini söyler ama somut tek bir hareket sergilemezdi, diğeri yaptıklarını ekstra olarak görmez hepsini hak ettiğini söylerdi...

O kadar haklısın ki. Ama kaybetmek istemiyorum onu. Biliyorum o varken asla işler rayına oturamayacak. Bir yandan onunla konuşunca ve görüşünce kötü hissediyorum bir yandan da yanında çok mutluyum...

Arkadaş değil ki olay. Çok farklı biri. Bak 24 yaşındayım tek ilişkim o hayvan herifleydi. Zaten dönüm noktam oldu o da. Kolay kolay bir şeyler hissetmem kimseye. Herkesin kafasında keşke şöyle biri olsa dediği bir karakter vardır mesela. Beni zorlayan şey de bu. Adam tamamen benim kafamdaki kişinin gerçek hayattaki hali. İnan görsen ne yakışıklı ne boylu ne zengin. Ama ne anlatsa sabaha kadar dinlerim. Hani herkes kötü niyetli olabilir ama onun içi dışı o kadar bir ki. Ben mesela yardım isteyebilen biri değilimdir bir yerde mahsur kalsam kendi başımın çaresine bakmaya çalışırım babamı dahi aramam çok gerekmedikçe. Ama onu tereddütsüz arayabilirim. Çünkü seve seve yapar içinden gelerek yanımda olur. Zevkleri bakıl açısı yani kafamdaki insanı pat diye karşımda bulunca inan ben de şaşırdım. Çok direndim yeri geldi yüzüne bakmadım yeri geldi rotasyon talep ettim ama bir şekilde hep yan yana geldik.

Hangi giden? Gideni bilmem kalan benim.