Erkek arkadaşım beni̇ defalarca aldattı ama ben hep affettim?

Arkadaşlar ne derseniz haklısınız, istediniz şeyi söylemekte özgürsünüz. Kendimi tanımıyorum artık, ben küçükken annem öldü babamda beni bırakıp başka bir kadına gitti. Sevgiye, ilgiye aç bir çocukluk geçirdim, sevgiye aç bir canavardım resmen. Kim azıcık sevgi gösterse ona köpek gibi bağlandım. Bu kişilerden biriside erkek arkadaşım işte. Onunla hayattan zevk almayan, depresif biriyken tanıştım ve bağladım. Başlarda çok iyidi ama sonra beni aldatmaya ve saygısızlık yapmaya başladı, ayrıldım ama affettim. Sonra o yine aldattı ben yine affettim. Şuanda ayrıldım ondan ama ben değişmek istiyorum, geçmişe baktığımda kullanılmış, ezilmiş, gurursuz ve kendisine saygısı olmayan bir kadın görüyorum. Ben artık böyle olmak istemiyorum, başkalarına muhtaç olarak yaşamak istemiyorum, kullanılmak istemiyorum, kendime güvenmek istiyorum ama nasıl olur hiç bilmiyorum... Nerden başlarım, nasıl devam ederim bilmiyorum. Bazen kendime olacak bu iş diyorum ama sonra her şey için geç böyle yaşamaya mahkûmum diyorum. İçimi dökmek istedim, herkesin yorumuna açığım. Fikir verin bana