İnsanları takmamayi nasıl başarırız?

Kendini sevmeyi deneyebilirsin. Egoistlik bazında değil ama kendini sağlıklı olarak, herkesten bağımsız bir biçimde sevmekten bahsediyorum. İnsanların yaptığı hiçbir şeyin senin psikolojinden daha önemli olmadığını kavrayarak mesela ya da aslında onların yaptığı şeylerin seni üzemeyeceğini anlayarak bunu yapabilirsin. Yani ne demek istiyorum? Birisi sana çok kötü bir şey yapmış olabilir ancak bu şey seni üzemez. Ne olursa olsun hem de. Seni üzen şey senin bu konu hakkındaki düşüncelerindir. Konular hakkında düşüncelerini analiz edebilirsin. Gerçekten mesela aklına kötü olumsuz bir düşünce geldiğinde insanlar ve yaptıklarıyla alakalı bunu yazarsın bir kağıda ve bu düşünce üzerine düşünürsün. “Buradaki hata nedir?” şeklinde. Çünkü eğer düşüncelerin gerçekleri yansıtıyor olsa bundan rahatsızlık duymazdın. Bu konuda bir de eğer yaşanılanlar hakkında bu kadar düşünüyorsan depresyon gibi bir durumun başlangıcında olup olmadığın hakkında da bir psikoloğa gidip danışabilirsin. Ve eğer bu tür konularda hemen bir yardıma ihtiyacın olursa sana “İyi Hissetmek”(David Burns) isimli kitabı önerebilirim. İnternette pdf şeklinde de bulunuyor eğer satın almak istemezsen. İçinde sana yardımcı olacak bilgiler olduğuna da eminim. Umarım bu derdine en kısa zamanda bir çare bulabilirsin hayırlısıyla. Kolay gelsin diyorum şimdiden.

Geçen gün bir arkadaş aramış ortak sınıf arkadaşımız aramış ona hava atmış o da çok üzülüp ağlamış dedim ona sen mi değerlisin o mu ne diye başkasının havasına kanipta uzuyorsun kendini valla ben bu saatten sonra kendime iyi gelenleri hayatıma alıyorum kötü gelenler ile ilişkimi kesiyorum