Neden evlenmeliyiz?

Kendimizi keşfetmek ve sevgimizi baktıkça huzurla dolacağım bir yavruya dönüştürmek için. İmanımızı tamamlamak, olabileceğimiz en iyi hale gelmek, hayatımızı renklendirmek ve yüklerimizi paylaşıp bir çocuğu en güzel şekilde yetiştirmek ve ona dünyayı-ahireti öğretmek için.

Evet evlenmeden de yaşanır. Aynı evde bir ömür durulur, aileyle beraber kalınır. Ama hayallerini izleyemezsin, eve geldiğinde "anne ben geldim" diyen çocuğun coşkusunu duyamaz, anneliğin kalbinde yeşerttiği hisleri anlayamazsın. Evde pişen ve eşinin, çocuklarının tadıp eline sağlık demesinin sana verdiği huzuru; senin kalbinden kopan parçaların "senin yuvanı" oluşturmasını sana nasıl anlatayım ki ben?

Kalbin paramparçayken sana yaklaşıp sessizce sarılan ve sadece kucağına oturup masum masum bakan bir bebeğin, ufak bir endişende sessiz kalsan bile ruh halini anlayan bir eşin ve her köşesinde senin imzan olan bir yuvan olduğunu düşün. Dahası öncesinde yarım olan imanın, kalbin ve hayallerin sonrasında tamamlanıyor ve için dolu dolu oluyor. Hatta belki seni cennete götüren, en güzel bahçelerine çıkaran kurduğun aile oluyor. Yine de istemez misin?

Yorumlara baktim da bunlaein tipi de yok parasi da demissin ya o kadar haklisin ki. O yorumuna tebessum ettim biraz da.

Açıkçası ben evlenmeyi şu durumlarda düşünüyorum. Tip, fizik ve yakisiklik gercekten önem verdigim bir sey. Yabi hani erkek yaninda tas gibi, seksi, guzel, fizigi iyi kadin istiyorlar ya bende yanima oyle bir erkek istiyorum. Bu kisasa kisas olarak degil cinsiyet farketmeksizin herkesin beğendiği kriterler var ve diş görünüşünu begenmedigin birini acikcasi icini de merak etmezsin, tensel olarak arzulayamazsin da. Bende guzel bulunurum, annemde guzel kadindir tesekkur ederiyorum kendisine😅 hemde bu guzel genleri biraz da devam ettirmek istiyorum.

Diger taraftan bana hayat yoldasi bir erkek istiyorum. Para saglik oldugu surece kazanilir, ekmegini taştan da çıkarırsın. Ama hayat ortakligini ben turk erkeklerinin beceremedigini goruyorum ya da islerine gelmiyor. Cogunlugu kenarda oturuyor karisi çalışsa bile. Bu durumda da evlilikte hayat kadina yıkılıyor. Kadin hem disarda hem icerde çalışıyor, hem annelik yapiyor ve cocuklafin her seyine yetismeye calisiyor. E kocana bakiyorsun ne yapiyor diye oturuyor, tv izliyor, sosyal medyada geziyor, oyun oynuyor... yani benim bir ortaga ihtiyacim var. Nasil ki bir işe giristiginizde sermayeniz yetmedigi icin ya da bir ortaklık kurarak isleri daha duzgun, daha rahat, daha iş bölümüne ayırarak yapiyorsaniz, herkes kendi sorumlulullarini biliyor ve yerine getiriyorsa o iş yerinde huzurda olur, kazancda gelir, iki ortak arasindaki nag daha da guclenir ve islere dort elle sarilir, sen bunu yaptın yapmadin kavgasi olmaz bu evlilikte de. Evlilikteki ortaklikta yukun buyuk cogunlugu kadina yıkıldığı zaman o ortaklik olmuyor zaten. Evde paralı hizmetci calistirmak gibi oluyor. Ben yemegi de, temizlogide, cocuk yetistirmeyide, para kazanmayıda, borclari da beraber halletmek istiyorum. Bunlar yoksa gercekten ana baba evi daha rahat... ve kadin icin, calisan kadin icin evliligin gunumuzde hicbir artısı yok... çalisan kadının hayatina erkek ortak olarak girmeyecek, yük olarak girecekse zaten orada sorunlar basliyor, bosanmalarda artıyor. Turk kadinlari kendi parasini kendisi kazanmayi öğrendi de. Turk erkekleri ev ici sorumluluklarini, kendine yemek hazirlayip doyurmayi, çamaşırını yikayip utusunu yapmayi bir turlu öğrenemedi. Ve yeni nesil kizlar bunlari farkinda. Z kusagi ve sonraki kusaktaki kızlarda evliligin biraz daha yok olacagini dusunuyorum. Simdi yine belli kadinlar evliligi, turk erkegin evlilikteki rolunu kabul ediyor, edemeyenler boşanıyor ama yeni nesildeki kizlarin bu konuda daha kati olacagini düşünüyorum. Yani belki de gun gelecek kizlar degil erkekler evlenmek icin yalvaracak duruma gelecek, bu seferde kizlar evlenmek istemeyecek. Zamaninda nasil ki erkekler, kadinlara maddi siddet uygulayarak kadinlari calisma hayatina itti, kendilerinden bu konuda soguttular. ve parasini kazanan cogu kadin evlenmek istemiyor. Evliligi kadin olarak kendine fazlaca yuk goruyor ve slrumluluklarin dag gibi artacagini biliyor. Ayni sekilde simdilerde evlilikten de sogutuyorlar kadinlari bu sorumsuz davranislariyla. Nasil ki kadınlara ekonomik siddet gösterip kadinlari para kazanmaya ittiler, simdi de bu evlilikte sorumluluk almamak hagat ortakligina girismemek ve daha bircok durumdan dolayi kadinlari evlenmemeye itiyorlar. Kadinlar evlilikten cekiniyor ve korkuyorlar günümüzde. Dedigim gibi yakinda erkekler evlenmek isteyecek ve belki de evlenemeyecek, evliligi isteyen kiz bulamayacaklar. Calisma hayatina, kadinlara kendi parasini kazanmaya da kendileri itti. Cok ekonomik siddet uyguladilar. Ailelerimizde bizleri erkege 3kr icin yalvarma, kendin kazan doyasiya harca diye yetistirdiler, haklilardi da. Cogu kadinin ayakkabi, kiyafet ihtiyaci, kisisel ihtiyaclari karşılanmadi. Verdikleri paranin hesabini sordular. Para vermemezlik yaptılar, verdikleri parayi başa kalktılar. Simdi calisan kadin alip, kendilerinin üstünden maddi yukude atmak istiyorlar ama baska hicbir işe karismak istemiyorlar. Tek yaptiklari sey ise gidip gelmek baskada soeumluluk almiyorlar. Kadin evi, cocuklari, meslek hayatini tonla işi bir arada yürütüyor ve buna yine erkekler tarafindan mecbur bırakılıyor, erkekten kocasindan destek gormuyor kadinlar. Ve bircok kadin evli ya da bekar bunlari farkinda. Kimi bosaniyor, kimi evlenmek istemiyor. Ve belki oyle gunler gelir ki gercekten evlenmek isteyen kadin bulamayabilirler bu sorumsuzluklarindan dolayi.

Bekâr hayatı da gerçekten çok rahat bir yaşam tarzı. Fakat nasıl ki siz bekâr insanlar hayatınızdan bu kadar zevk alıyorsunuz, bazı insanlar da aynı zevki evlilik hayatından alıyor. Birini seviyorsun ve hayatını o insanla birleştirmek istiyorsun. İki farklı yaşam tarzını da benimsiyorum ben. İkisi de bana yakın.