Hiç tam anlamda sevilmeyecek miyim?

27 yaşındayım. Hiç tam anlamıyla kendim olabildiğim bi ilişkim olmadı. Ne sevgililik ne arkadaşlık. İnsanlara hep rol yapıyorum uyum sağlıyorum. Gerçekten hissettiğim gibi davrandigimda ise terk ediliyorum. Terk edilmek kötü bir şey mi? Değil elbette. Ama insan istiyor ki benden sıkılmayan, bana acımayan, beni çeşitli sebeplerden kullanmayan, bana her konuda saygılı, her anlamda isteyerek birbirimizin yanında olduğumuz, kendisi için özel olduğum ve benim için özel olan bı insanla ilişkim olsun. Artik cinsellik dışında erkeklerle muhabbet etmiyorum yazışmıyorum. Çünkü diğer türlü olmuyor yani seviyorum sevilmiyorum veya kullanılıyorum. Ortası yok.

Hiç tam anlamda sevilmeyecek miyim?
Cevapla