Ailem sevgilimi istemiyor, kaçarsak affederler mi?

İlişkim daha 3 aylıkken aileme söyledim , ailem de hiç bir şekilde tanıma fırsatı bile vermeden sadece köyde yaşıyor , tipi ve mesleği kötü diye direk karşı çıktılar mesleği temizlik görevlisi , tipinde de bir şey yok sadece çok zayıf başka da bir sorun yok. Sadece bu sebeplerden dolayı karşı çıktılar, maaşı yüzünden mi dedim , hayır isterse aylık 100 bin maaş alsın maaşı önemli değil temizlikçiye kız vermem , insan içine çıkıpta bu benim damadım diye gösteremem utanırız dediler. Ön yargılı olmayın bi gelsinler tanışın görüşün iyi insanlar dedim , olmaz gelmesinler burası lojman kapıda güvenlik var tembih ederim oradan bile geçirtmem her türlü hakareti ederim küçük duruma düşürürüm onları dedi , bende korktum çünkü gerçekten böyle birisi dediği şeyi yapar. Tamam madem dedim sevgilime ailemin istemediğini söyledim neden dedi sebebini söylemedim üzülmesin diye neyse bir şekilde ayrıldık ama ikimizde yapamadık perişan olduk , sevgilim intihara falan kalkıştı , benim günlerim zehir oldu yuzum hiç gülmedi sonra dayanamadık barıştık gizli saklı 1 buçuk seneyi devirdik. Ailemi ikna etmek için her şeyi denedim , kendime zarar veririm evlenmem kaçarım gibi şeyler diyerek korkutmaya çalıştım ama hiç bir şekilde ikna olmadı. Sevgilime ve ailesine ailemin hiç bir şekilde ikna olmadığını söyledim onlar da sebebini sordu bende söyleyemedim üzüldüm küçümsemek istemedim , sebebini bende bilmiyorum inat ettiler deyip durdum. Ailesi de bizim bir şeyimiz yok ki kendi halinde insanlarız tanısalar severler falan dediler ki gerçekten de tanisalar severler kendi halinde insanlar banada çok iyi davranıyorlar. Ben annemi ikna etmek için ne zaman bu konuyu açsam bağırıp çağırıyor istemediğini söylüyor hatta teyzeme söylemiş teyzem bu çocuğu arayıp baya saydırmış vazgeç ailesi seni istemiyor diye. Bundan önce 3 aylıkken de diğer teyzemi devreye soktu annem ayrılmamız için ve teyzem birbirimizden soğumamız için iftiralar bile atti. Benim hakkımda sevgilime , sevgilim hakkında bana iftiralar attı sürekli aramıza girmeye çalıştılar ama biz pes etmedik direndik fakat çok yorulduk her gün sorun çıkartıyorlar , hiç mutlu olamıyoruz. Ben en başta zaten belirttiğim gibi çocuktan ayrılmıştım ailem mutlu olsun üzülmesin diye fakat başaramadık olmadı yeniden barıştık ya ben artık bırakmak istemiyorum, ailem mutlu olsun diye sürekli kendi mutluluğumdan mi vazgeçicem 🥺 ağlamaktan yoruldum artık çok mutsuzum ailem yüzünden. Çocuk benim her dediğimi yapıyor ve sözünün eri dürüst birisi ama meslek ve tip yüzünden ikna edemedim. Sevgilim ev tuttu eşyalar aldı , oraya geliyim seni aliyim kaçalım sonra el öpmeye gideriz tek çocuksun affederler diyor ne yapmam lazım? Aileme bunu yapmak istemiyorum ama böylede her gün ağlıyorum onlar mutlu olsun diye kendimi hasta etcem yakında 🥺 gerçekten kötü durumdayım elim kolum bağlı ya çocuk kötü olsa en başta ben istemem ama hiç bir kötü huyu yok güvenilir biri 1 buçuk seneden beri değişen tek şey giderek artan sevgisi ve ilgisi 🥺