28 yaşındayım. 30dan o kadar korkuyorum ki hiç bir şey yapamaz, odaklanamaz oldum, hele evliliğin yaşı geçtiği için. Ne yapayım?

ben sizin geçmişinizle alakalı bişey demedim benim 38 yıllık hayatımda gözlemlediğim bu, kadınları, ben güzelim daha iyilerine layığım hissiyatına sokan en büyük şey uçkurunun peşine düşmüş sağa sola gördüğü her dişiye yürüyen erkeklerin davranışları. insan bazen kendi dengi olanada ben bununla yapamam diyebilir o havaya girebilir. şu an emin olun eski bir çok kriterinizi rafa kaldırmaya hazırsınız hele 30 ü geçin o olmazsa olmaz dediğiniz nice kriterleri sileceksiniz bi bakıcaksınız en başta beğenmedikleriniz gibi kişilere olumlu bakmışsınız

doğru ama bu yanlış değil mi? burada kaçırılan şeyin telafisi yok bana çok acı geliyor, yani genç duyguları saf masumiyet içeren bir kadınla mı hayat yaşamak? yoksa çoğu erkeği denemiş yıpranmış masumiyetini rafa kaldırmış tamamen kendini eski tecrübelerine göre diyazn etmiş hiç bir zaman içten sevmeyen sadece evleneyim telaşında olan bir kadınla mı evlenmek :) benim için çok yıkıcı olurdu bu durum. ama bunu hangi genç kadına anlatabilirsin? kim ne derse desin edindiğim hayat tecrübem şu, insan kendisine talip olanların ortalamasına bakıp ben demek ki bunlara dengim demeli kendi avrasının ortalamasını çıkarmaları ona göre kendini değiştirmeli.
. özetle erkeklerin cinsi sapıklığından kaynaklanan aşırı talep ve ilgi, kadınların talep çokluğundan birşeylere rahatlığa kapılması. kırılmayacak olan 2 denklemdir :)