Seven insan gerçekten kavuşmak için çabalar mı?

Ayrıldıktan sonra artık hayatından çıkıp gittiğine bir şekilde kabul ediyorsun. Bir süre onun yokluğuna inanamıyorsun. İlk 1 hafta bunun acısını çekiyorsun. Daha sonra üzülmeyi değil güçlenmeyi öğreniyorsun.

Eğer sen kazanmışsan ve gerekeni yapmışsan gerçekten çok sevmişsen uğruna fedakâr olmuşsan vicdanın rahat oluyor. Ben kazandım ve vicdanım rahat. O yüzden unutmam kolay oluyor sadece içimde sorgu sualler bitmemişti mantık veremediğim şeyler olmuştu kendimle deli gibi konuşur olmuştum zamanla sustu kafamdaki soru işaretleri. Bitti ve artık bir önemi kalmadı. Biteli 6 ay oldu.

Olması varken bitmesine razı olan bundan da acı duyan üzülen insanlar mutlaka birileri veya bişey yüzünden bu yolu tercih etmiştir. İşte o insanlar akılsızlığı yüzünden kaybetti.

Hayırlısı buymuş demekten başka çare bırakmadılar. Bizde hayırlısı olsun diyoruz ve Mevlana'nın şu sözüne bakarak yolumuza devam ediyoruz; gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez..