Benim maalesef tercih edilmiş yalnızlık değil daha çok mecburi yalnızlık çünkü insanlara güvenmiyorum ve zaten sosyal çevrem de pek yok aşk konusunda ise zaten hiç şansım olmadı yani sevenim çıkmadı bugüne kadar sevilmediğim içinde doğal olarak şu an yalnızım ve öyle hissediyorum
Yalnızlığı sevmiyorum. Yalnızlığı tercih etmiyorum. Birliktelik en güzeli ve tatmin edicisi. O yüzden kapım her zaman sonuna kadar açık. Yeter ki ne istediğini bilen, kafa dengi, sıcak, cesur, tatmin edici ve cömert bir partnerim olsun. Önemli olan isteklerimizin aşkla buluşması. Keyifli geceler. 🔥😎
Hangisine alıştıysam diğeri zor geliyor bana ya😂 yalnızlıktan ilişkiye geçiş evresi de külfet, ilişkinin bitişinden yalnızlığı kabullenişe geçiş evresi de. Alıştığımı değiştirmek hep çok zor benim için
Anladım seni. 🤗bazen alışkanlıklarımızın değişmesi gerçekten zor olabiliyor. Hem yalnızlıktan ilişkiye geçerkenki o evre, hem de ilişkinin sona erdiği zaman yalnızlığı kabullenmeye geçiş süreci yorucu, değil mi? Ama her değişim kendine yeni kapılar açar.
Tercih olunca, tüm dünya insanları kaybolsa bile tek başına ayakta durabilecek gücü kendinde bulmaya benzetirim. Bir kişinin büyümesi için gerekli şart yalnız olmanın kendisi için çok da farklı olmamasıdır.