Evlilikler neden sıkıntılı?

Çünkü aşk gelip geçici. Buna heves desek daha doğru olur. Hevesler geçince arkadaşlık kalıyor geride. Fakat insanlar eşini seçerken iyi arkadaş olabildiği insanı değil de güzelliğiyle kendini cezbeden insanı tercih ediyor. Veya birbirine karşı cinsel çekim duyan insanlar bu çekim süresince daha sabırlı, anlayışlı, olduğundan farklı davranıyor. Hevesler son bulunca iyi anlaşabildiğin, kafa dengi birisiyle evlilik sürdürülebiliyor. Aksi durumda ilişki yürümüyor. Yalnız şu var: İnsan en iyi arkadaşıyla da fikir ayrılığına düşebilir, tartışabilir hatta bir müddet küs kalabilir. Dolayısıyla eşinle de aranda bazı sürtüşmeler yaşanması doğaldır. Kimse bir başkasıyla her konuda aynı fikirde olamaz. Burada sabır önemli oluyor. İlişkileri ayrılığa götüren etkenler sabretmemek, dilini tutamamak ve tenkit etmektir. Ağzımızdan çıkan sözleri hafife alıyoruz. İncitmez sanıyoruz. Veya karşımızdaki incinsin istiyoruz. Ama bunun onulmaz yaralar açabildiğini gözden kaçırıyoruz. Kimse tenkitten hoşlanmıyor. Tenkit ediyoruz. Bunu hafife alıp, hatta kendimizi haklı bulup unutuyoruz. Ama karşıdaki unutmuyor. Fırsatını bulunca o da bizi tenkit ediyor. Biz neden olduğunu anlamıyor, karşılık veriyoruz. Böyle böyle eşlerin birbirine karşı sevgi ve saygısı kalmıyor. Sonunda da çözüm olarak ayrılıyorlar. Evlenecek kişilerin sabırlı ve güzel ahlaklı olması gerekiyor. Bu zamanda gençler aileden terbiye almıyor. Çünkü ebeveynler terbiye verecek düzeyde değil. Yanlış davranışlarının farkında olup kendini düzelten insanla evlenmemiz gerekiyor. Bir de şu var, dünya hayatı çok meşakkatli. Bu da insanda tahammül bırakmıyor. Bunun için dünya meşakkatlerini olabildiğince azaltmak, az ile yetinmek gerekiyor. Maalesef bugün az ile yetinen insan da pek kalmadı.

Hayatta heeerşey sıkıcı
Biz hazlarımıza teslim olduğumuzda bu gerçeği inkar ediyoruz
Sonsuza kadar yaşadığın neyden sıkılmazsın ki?
Ama evliliğin güzel yanı mutlu olmak birazda sizin elinizde
Kötü yanı ise tek başına değil uyum içinde mutluluk çabasıdır