Bir kadın evli bile değilken neden terk edip gidemez?

Arkadaşlar merhaba, ne bu site içerisinde ne de herhangi bir site de fikir beyan etmişliğim veyahut yardım istediğim olmamıştır. İlk defa içimdekileri objektif yorumlanması için yazmak istedim. O sebeple lütfen ciddiye alınız. 2 senedir bir ilişkim var ben 26 o ise 27 yaşında. İkimizde çalışıyoruz.

Son 7 aydır birlikte yaşadığımız söylenebilir, fakat tam olarak da diyemem. İlişkimiz öyle güzel ki, beni sever şefkatlidir ilgilidir. Gözümün içine bakar iyi miyim her şey yolunda mı diye, kaldı ki ben de yapım gereği fedakarlık timsali bir kadınım, aç kalmasın her sabah işe çıkarken kahvaltısını eksik etmem üzülmesin veya mutlu olsun diye her şeyi yaparım. Aramızda inanılmaz bir tutku ve aşk var. Kendimizce bir düzen oturduk ve yaşayıp gidiyoruz. Ancak tabi benim ondan gidip kalmam yaşamam ailemce problemken ben bunu bile üzülmesin diye yansıtmıyorum bile.

Ön bilgi sonrasında bu adamla ilgili bazı çekincelerimden bahsetmek istiyorum. Çok kolay öfkelenebilen bir yapısı var, ve ayda bir düzenli olarak dışarıya arkadaşlarımız içmeye çıktığımızda beni aşağılayan kıran hakaret ve küfre varan söylemleri oluyor. Ama inanın öyle kırıcı laflar ediyor ki, farklı sebeplerden kimi zaman hesap ödememem veya kimi zaman yan masaya bakmam olabiliyor. Sonucunda ise hep aynı şey özür diliyor ve pişman oluyor, ben hep affediyorum ama bir döngüde hissediyorum kendimi. Diğer bir konuda bana yapmasını istemediğim bir konuda sürekli yalan söylüyor. Daha doğrusu söyleyemiyor hissediyorum ve doğrunu 24 saat geçmeden öğreniyorum zaten. Bunun yaşattığı güvensizliği anlatamam bile. Akabinde ise benim onu bu yalanı söylemeye ittiğim ve huzursuzluk çıkardığım hakkında türlü manipülatif söylemlerde bulunuyor. Sonrasında yine bir özür geliyor tabi ama sanıyorum ki artık bu tamamen anı kurtarmak için söylenen bir özür. Yine tekrarlanacağına eminim.

Öyle huzursuz ve üzgünüm ki anlatamam. Ne yapmam nasıl bir yol izlemem gerek bilmiyorum. Saplandım kaldım sanki, anlaşılmadığımı düşünüyorum. Artık oturup laf anlatmak dahi yorucu geliyor. Fakat gelin görün ki öyle de büyük bir sevgi bağına tutuldum ki içerisinden çıkıpta uzak kalayım biraz kafa dinleyeyim bile diyemiyorum, uzak kalınca hem o üzülüyor hemde ben daha çok üzülüyorum. Ne tavsiye edersiniz nasıl bir yol izlenebilir?

Her ilişki de sorunlar olur, aşk sevgi zor bulunur anlamsızca bırak gitsin vb. cümleler bana fayda etmez. Bırakma niyetinde değilim bir kadın olarak ilişkiyi yapıcı kılmaya ve yuva oluşturmaya çalışıyorum, kendisini geleceğimde görüyorum. Buna göre yorumlarsanız sevinirim.