Sevdiğin kıza merhaba demek neden bu kadar zor?

Arkadaşlar size başımdan yeni geçen bir olayı anlatmak istiyorum. Ben iki sene boyunca babamin arkadaşinin oğlunu sevdim. Çocugada söyledim onu sevdiğimi. Hiç bir zaman bana olumsuz bir cevap vermedi. Ne seviyorum dedi ne de sevmiyorum. Ben hergun onla konuşup mutlu oluyordum, git gide sevgim artıyordu ona karşı. Gotu kalktı. Sonra artık onu sevmediğini soledim ve 5 ay boyunca böyle devam etti. Ama bu durumdan çok sıkılmıştm içimde hep bir umutla yaşıyordum. Dün karar verdim, her ne olursa olsun bana karşı olan düşüncelerini ogrencektim. Olumsuz cevap olursa en azından kendimi toplarim diye düşündum. Ve sonra kendisi dediki, sadece arkadaş olarak görüyorum, benim gibi biri için kendini yipratma dedi. Ve artık konuşmuyorum onla.. Unutacagim. Her ne kadar içim sizlasada, kan aglasada... Meğer nezormus karşılıksiz sevmek.. Ağlıyorum hergun, içim acıyor ama en azından umudumu kestim.. Kimseye umut vermeyin... Iki sene hayatima kimseyi sokmadim onu sevdiğim için. Of yazarken bile ağlıyorum. Bütün fedakarlıklari yaptım ama o kılını kipirdatmadi... Geçecek eminim ama zmana ihtiyacım var. Yorumlarinizi bekliyorum.. Sizce en doğrusunumu yaptım?