Yaşım ilerledikçe evlilik fikrinden uzaklaşıyorum, sizde durumlar nasıl?

Çevremden gördüğüm hiçbir evlilik samimi değil çünkü.. erkekler dışarda güzel bir bayan gördümu hemen aldatıyor, ben aldatılmayi asla ama asla sindiremem çünkü çok kıskanç biriyim aşk eş konusunda kıskanırım.. mesela çocuk olursa birde çocuklarımi iyi yetiştirmek için elimden geleni yaparsam ama çevre onları kötü çocuk yaparsa buna çok üzülurum yani bunlari düşündükçe bekar kalmak, bunları düşünerek evlenip kafayı yemekten daha iyi geliyor..

Ömürlük beraber yaşayıp birbirine saygısı sevgisi kalmayan birçok eş var tabikiii

Hayır çıkmadı

Doğru yoll bumu acaba?

şu an bile birçok seçenek aday var fakat ben istemiyorum.. evlilik beni ürkütüyor, ya ömür boyu bana sağdık kalınmaz sa, ya çocuklarım olmazsa, ya çocuklarım olunca hayırsız olurlarsa, ya eşim benden bikarsa, ya ben eşimden bikarsam düşünceleri dolanıp duruyor kafamda... olmuyor maalesef bu yüzden evlenemiyorum

32 yim

İnsan yalnızlığa alışıyor kimsenin yükünü kaldırmak istemiyor