Sevgi ihtiyaç mıdır?

Merhaba arkadaşlar. Yaşım 21, şuana kadar hiç ilişkim olmadı. Son 1-2 yıla kadar birinin sevgisine ihtiyacım olmadığını düşünür ve kendi kendime yetebileceğimi sanardım. Biri bana sevgiyle yaklaşınca bunun arkasında ya bir neden, çıkar olduğunu düşünür ya da benim ona verebileceğim bir sevgi yokmuş ve onu hak etmiyormuşum gibi hisseder, uzaklaşırdım Kısacası ne sevgi almayı ne de vermeyi becerebilirim. Bunun ailem ile de alakası olduğunu düşünüyorum çünkü bizde öyle sarılma, öpme yoktur. Özellikle babamla aram hiç iyi değildir. Ben biraz daha çekingen ve korkak bir tipimdir. Ablam ise daha atılgan, güçlü ve sinirli biridir. Neden bilmiyorum fakat karakterlerimizle ilgili olduğunu düşünüyorum ona karşı daha sevgi dolu konuşur ve asla sesini yükseltmez. Benimle konuşurken, aslına bakılırsa benimle konuşmaz, aramaz ve o ortamda annemle dahi konuşsam bile bana konuşma, sus der. Normalde hiç düşünmezdim en azından bu kadar dramatikleştirmezdim olayları. Fakat son 1 aydır sürekli geceleri aklıma neden sevilmiyorum? Neden silik bir tipim? Ne yapmam lazım sevilmek için diye düşünüp duruyorum... Ve benimle ilgilenen, düşünen her erkeğe gizliden gizliye sevgi duyuyorum. Özellikle 30lu yaşlardaki erkeklere. Sebebi daha olgun ve düşünceli olmaları. Ve dediğim kişiler bana karşı normal davranırken ben bunu ekstra ilgi diye düşünüp, ilgi duymaya başlıyorum. Ve 2-3 saat dahi olsa görmezden gelinince içimde bir kaygı ve üzüntü oluşuyor...