Eşimden çok sıkıldım, bunaldım. Bana yaklaşmasını hatta konuşmasını istemiyorum. Boşanacağım diyorum ciddiye almıyor? Sevgim?

Sevgim bitti, sabrım bitti. Eşim diyor canın sıkkın senin buaralar ondan. Hayır sevmiyorum onu. Anlamak istemiyor. Tatile yollayayım diyor seni sanki sevgim geri gelecek. Kıskanmıyorum bile artık bir kadın eşime bakıyordu eskiden olsa çıldırırdım. Bu adam beni nasıl ciddiye alır? Anneme gidiyorum dedim kalmaya akşama yemeğe gelmiş. Üzüldüm ama öyle görünce. Off ama sevmiyorum. Çok yordu beni onunla uğraşmak. Çocuk gibiydi. 6 senemi verdim. Tükenmiş hissediyorum. Nefes alması bile rahatsız ediyor ama bu halini görünce üzülüyorum. Eşyalarını almış o da anneme gelmiş. Eş gibi değil çocuk gibi tek hissettiğim acıma duygusu. İşe de gitmiyor kaç gündür. Git diyorum kalacağım diyor. Napacağım ben bu çocukla?