Aradan aylar geçti, onu öylesine sevmiştim ki
Dünya üzerinde bir daha onu hiç kimse benim sevdiğim gibi sevmeyecek ve ona verdiğim değeri kimseden göremeyecek, annesinden bile.
Ona olan hislerim tamamen bitti sadece içimde geçmek bilmeyen bir öfke var, canımı yaktığı için.
Onunla konuştuğum zamanlar yüzünü dahi görmemiştim hatta belki size komik gelebilir ama adını bile söylememişti, anonim birinden yazılardan farkı yoktu, sesini dahi duymamıştım belki erkek bile değildi bilemeyiz veya benden küçüktü, kendisi hakkında hiçbir bilgi vermiyordu sadece sevdiği şeyleri ve benimle ilgili şeyleri konuşuyorduk. Ona sarılmak isteyip sarılamadığım ve bunu asla yapamayacağımı bildiğim her gün daha da bitkin hissediyordum ağlamaktan gözlerim tam anlamıyla kan topluyordu, ağlarken kalbim sıkışıyordu tüm vucudum acı içinde gibiydi
Kalbim o kadar ağrıyordu ki nefes bile alamayacak hale geliyordum acıdan. Ve o bunların hepsini biliyordu
Ona olan saf sevgim istemeden de olsa ona çok güvenmeme sebep oldu ve ona neredeyse tüm hayatımı tüm sorunlarımı özellikle paylaşmamam gereken sorunlarımı anlattım.
O ise bir süre geçtikten sonra aptal insanlar için ona anlattıklarımı kullandı ve daha da fazla acı çekmeme sebep oldu.
Ona olan öfkem hiçbir şekilde geçmiyor onu affedemiyorum, nefretim her zaman daha yoğun ve acı verici oluyor o kişinin zarar gördüğünü hissetmeden veya görmeden içimdeki nefret geçmiyor.
Ne yapabilirim, bana yardımcı olur musunuz.
Aradan neredeyse 1 yıl geçmiş olacak ama ben hâlâ öfke doluyum.
Dünya üzerinde bir daha onu hiç kimse benim sevdiğim gibi sevmeyecek ve ona verdiğim değeri kimseden göremeyecek, annesinden bile.
Ona olan hislerim tamamen bitti sadece içimde geçmek bilmeyen bir öfke var, canımı yaktığı için.
Onunla konuştuğum zamanlar yüzünü dahi görmemiştim hatta belki size komik gelebilir ama adını bile söylememişti, anonim birinden yazılardan farkı yoktu, sesini dahi duymamıştım belki erkek bile değildi bilemeyiz veya benden küçüktü, kendisi hakkında hiçbir bilgi vermiyordu sadece sevdiği şeyleri ve benimle ilgili şeyleri konuşuyorduk. Ona sarılmak isteyip sarılamadığım ve bunu asla yapamayacağımı bildiğim her gün daha da bitkin hissediyordum ağlamaktan gözlerim tam anlamıyla kan topluyordu, ağlarken kalbim sıkışıyordu tüm vucudum acı içinde gibiydi
Kalbim o kadar ağrıyordu ki nefes bile alamayacak hale geliyordum acıdan. Ve o bunların hepsini biliyordu
Ona olan saf sevgim istemeden de olsa ona çok güvenmeme sebep oldu ve ona neredeyse tüm hayatımı tüm sorunlarımı özellikle paylaşmamam gereken sorunlarımı anlattım.
O ise bir süre geçtikten sonra aptal insanlar için ona anlattıklarımı kullandı ve daha da fazla acı çekmeme sebep oldu.
Ona olan öfkem hiçbir şekilde geçmiyor onu affedemiyorum, nefretim her zaman daha yoğun ve acı verici oluyor o kişinin zarar gördüğünü hissetmeden veya görmeden içimdeki nefret geçmiyor.
Ne yapabilirim, bana yardımcı olur musunuz.
Aradan neredeyse 1 yıl geçmiş olacak ama ben hâlâ öfke doluyum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer