Evlilikte değersiz, kırgın ve yorgun hissetmek normal mi?

Bu kadar kırgın ve yıpranmış olmak normal mi? Yoksa ben her evliliği kendimin ki gibi mi görmek istiyorum? Tartışıyoruz, çok ağır ve vicdansız kelimeler söyleniyor bana ne bir özür ne bir şey. Yine ben gidiyorum konuşalım diye umursamıyor gidiyor film izliyor ya da oyun oynuyor.. sevilmediğimi düşünmeye başladım artık. O hep haklı ben haksızım hep ben suçluyum.. sürekli ezilen tarafım biri beni ezmeye çalışınca sesim çıkıyor bu sefer 2x suçlu gösteriliyorum. Zaten bu hayatta kim beni sever ki… evlilikte özgüven kırılması yaşayan tek ben miyimdir ki?