Benimle görüşmediği için ondan ayrıldım. Sonra fevri davrandığımı anladım ancak çok geçti. Çok üzülüyorum, ne yapmalıyım?

Bana kendisi geldi. Benimle bir ilişki kurmak istediğini söyledi. 3 hafta boyunca çok hoş bir iletişimimiz oldu. Yoğunluğumuza rağmen, sürekli iletişim halindeydik. İmkan dahilinde görüşür, görüşemesek, konuşur, konuşamasak yazışırdık. Sonra bir haftasonu şehir dışı görevden döndükten sonra eski sıcaklık olmadı. Kendimi onunla buluşmayı beklerken, onun ise o tarafta hiç planı olmazken buldum. Ofisteki çiçekleri bile düşünüyor ama benimle görüşmek aklına bile gelmiyordu. Bir hafta boyunca bekledim, herhangi bir müdahalede bulunmadım. Ailevi durumlar var, olabilir. Ancak, aynı iş yerinde çalışmamıza rağmen insan bir çay, kahve içmeyi de mi akıl etmez? Bir hafta geçince, görüşmediğimizi bunun beni üzdüğünü söyledim. Sakin ve medeni. O an bişey demese de sonrasında bana hak verdi. Zaten haklı veya haksız olmak değildi derdim.. Sonrasında ise değişen bişey olmadı. Konuşmak istediğimde, ben telefonda konuşmayı sevmiyorum, seninle alakalı değil gibi tavırlar sergiledi. Hala yüzyüze görüşme yok. Bu sefer benim şehir dışı seyahatim söz konusu oldu ve nispeten uzun süreli. 10 işinin ardından, aa seninle de şu iki iş arasında gitmeden bi görüşelim oldu. iki plan arası görüşmenin beni mutlu etmediğini ve görüşmek istemediğimi söyledim. Ailevi durumları olduğunu ve plan yapamıyor olduğunu söyledi. Bu durum çok hoşuma gitmese de hak verdim, görüştük. Ancak her ne kadar nazik olsa da, nispeten kısa ve ruhsuz bir görüşme oldu. Ardından kafam çok karıştı. Kendimi değerli hissetmediğim bir ilişkide olmak istemediğimi düşündüm. Pat, bu sırada onun için anlamlı olan bir gelişmeyi benimle paylaşmak içn aradı. Kafam karıştı. İnsan değer verdiğiyle paylaşır hayatındaki güzel gelişmeleri? Değer veriyor mu? O zaman neden beni görmek için bir çabası yok? Görmek istediği zaman neleri feda edebileceğini biliyorum çünkü. Bütün gece düşündüm. Döndükten sonra bir şey oldu ama ne? Bana da bişey demiyor. Mideme ağrılar girdi. Sabahına midem tutmuştu. Yemek yiyemez oldum. Tekrar endoskopilik olamam diyip, ani bir kararla ayrılmaya karar verdiğimi paylaştım. O da ailevi durumlarla ilgilendiğini ve bunu sonra konuşacağımızı söyledi ama sonrasında konuşmadık.1 aydır görüşmüyoruz. Meğerse gönlüm epey kapılmış bu arkadaşa. Bu süre zarfında çok ağladım, çok üzüldüm. Bu kadar üzüleceğimi ben bile tahmin etmemiştim. Birbirimize aşkım bile demeye başlamamıştık. Ne ara bu kadar kapılmışım farkında değilim. Ergen olsam dert yarı, üstelik olgun yaşta bir hanımım. Hayatında duygu ve mantığını dengeli şekilde kullanmaya gayret ederek kararlar alırım, ancak bu durumda nasıl bu kadar hızlı hareket ettim ben de anlamadım. Konuşmak istiyorum, ancak umrunda olmadığım bu kadar bariz birisine, üstüne üstünlük ben ayrıldıktan sonra ne diyeceğim? Hiç mantıklı değil. Konuşmasam ruhum Voldemort hortkulukları gibi paramparça. Ne yapacağımı şaşırdım. Bi yorumlayın Allah rızası için. Çözümünüz varsa da baş göz üstüne.

Benimle görüşmediği için ondan ayrıldım. Sonra fevri davrandığımı anladım ancak çok geçti. Çok üzülüyorum, ne yapmalıyım?
Cevapla