Nişanlanıp ayrılan birinin evliliğe bakış açısı değişir mi?

Eski nişanlımla çok sert bir şekilde ayrıldık.

Nikaha bir ay kala bozuldu ve tek taraflı iradeyle ben bozdum. Şu anki aklım o zaman olsaydı annesini ve babasını uykularından uyarır, "kızınıza nişanı attım" der, "geçimsiz kızınızı alın ne yaparsanız, bu kızı kimseye vermeyin" derdim, üstüne bir de onları küçük düşürürdüm.

Öncesinde nişanı bozup atabilirsin dedim, yapmadı, aynı hataları tekrarlayınca nişanı bu sefer ben bozdum.

Çok şeyler oldu. Hangi birini söyleyeyim...

Yalnız şöyle bir gerçek var: İnsanlar nişan yapınca bu işi oldu zannediyor ve kendi gerçek yüzlerini ortaya çıkartmaya başlıyor. Flört dönemi gibi olmadı benimki. Sanki beni kafeslediğini sandı. Sonunda nişanı bozulmuş kız oldu.

Seninle evlenmekten vazgeçtim, nişanı bozmaya karar verdim dediğim an olay bitti.

O giydiği gelinlik, yapılan onca hazırlık vs. hepsi çöp oldu.

O aileye karşı o kadar kızgınım ki 1.5 yıldır bu kızgınlık geçmedi. Babasını görsem suratının orta yerine hiç utanmadan tükürürüm.

Hiçbir şey düzeltmek istemedi. Sen bilirsin dedim ve çok nettim. Ben daha mahkemeye verecektim, yetmedi aileyi rezil etmek bile istedim. Ailem güç bela frenledi.

Bazı durumlarda insan utanma duygusunu bile kaybediyor. Yüzlerini görsem o anneye, babaya milletin içinde her lafı sayacak potansiyel var bende.

Arkadaşlarım vs. kiminle konuştuysam herkes haklı buldu beni.

Bir buçuk senedir bunun kinini tam atamadım.

O nikah olsaydı çok zor bir evlilik olacağını anladım. Mutluluk yoksa başlarım nikahına...

Sen ne güzel bir insansın.

Umarım benim de bir buçuk yıldır tam geçmemiş olan sinir durumum geçer.