"Evlenmiyorum çünkü..” cümlesini sen nasıl tamamlıyorsun?

Evlenmiyorum çünkü evlilik benim için işkence gibi bir şey hele ki evleneceğim kişi düşüncesiz biriyse benden sürekli yemeği önüne getirip kaldırmamı çayını meyvesini hazırlamamı istiyorsa kendisi popon koltuğa yapıştırıp benden hizmet istiyecekse evlenmem. Ulan insanın korktuğu başına geliyor korkum bu başıma gelirse diye evlenmiyorum.

Lise çağlarımda 24 yaşımda evlenirdim diyordum. Ancak öyle olmadı. Evlenme planı yaptığım bir ilişkim oldu. Sırf ailesiyle tanışmak için onun şehrine bile gittim. Çok uğraştım ama gerçekten boş olduğu anladım. Artık evlilikten çok kariyer düşünmeye başlıyor insan incinince sanırsam... Ayrıca gerçekten evlenmek isteyen kişiler 20'li yaşların başında evlendiğinden geriye kalan bekar adaylar ciddi düşünen kişiler olmuyor maalesef. En azından benim çevremde böyle iyi bir aile kurma niteliğine sahip kişiler kendileri gibi düşünen kişilerle 1 2 yıllık ilişkinin ardından evleniyor. Ancak geriye kalan bekar birtakım kişiler sadece cinsellik üzerine düşünüyor. Gerçekten evlenmek gözüyle bakmıyorlar asla.

Olgunluk olarak hazırım belki ama çoğu kıza göre her türlü daha olgun mantıklı ve yerinde kararlar alıp uygulayan nerde nasıl oturmasını konuşmasını davranmasını bilen bir bireyim fakat sevgilimi hem daha fazla tanımam gerektiği kanısındayım hemde maddiyat ve çeyiz olarak kat etmem gereken yollar var. Evlenmesine herkes evleniyor aslında baktığın zaman ama herkes anne baba olmamalı zihniyetindeyim

35e kadar baya uğraştım. Denedim. En çirkin, en fakir en boktan vs bakmadım, mal gibi aşık oldum. 35ten sonra herkesi s. Ettim. Boşuna hasretlik çekmişim sevdalanmışım. 35ten sonra insan birini istemiyormuş yanında zaten. Evlenmiyorum çünki artık dengimden gayrısına şans vermiyorum