22 yaşında hiç sevgilisi olmayan bir kız olarak içimi döktüm. İnancım kalmadı, ne yapacağım?

Gerçekten hayatın boyunca hiç sevgilin olmadığını ve birini sevmediğini her türlü belli etmişsin, bir insanı sevmek güzel bir şeydir hatta sevilmek de güzel bir şeydir bunu anlayabiliyorum ama sendeki birazcık rahatsızlık boyutuna gitmiş yani, sigara içerken beni düşünsün yemek yerken beni düşünsün tuvalete girdiğinde beni düşünsün bir cenazeye düğüne gittiğinde beni düşünsün Yani bensiz bir vakit geçirmesin istiyorsun.

Kabul ediyorum bunu birçok insan ister erkek kız fark etmez yani sevilmek değerli olmak değer görmek herkesin hakkıdır ama böyle bir dünyada yok yani insanların bazen hayat meşgalesi bazen yaşadığı sorunlar aile içi sıkıntılar ya da nasıl söyleyeyim kendi içinde yaşadığı problemler olabilir her dakika öncelikli sen olamazsın.

Sorunun cevabına da gelecek olursak 22 yaşında olup sevgilin olmaması bu geç bir şey değil hatta bu şöyle bir şey mesela İnsanlar 30-35 yaşına geliyor ya hadi evlenmedin mi artık evde kaldım kafası yaşıyorlar, yani düzgün sana hitap eden seni anlayacak sana değer ve kıymet verecek bir insan olmadıktan sonra hayatına 22 yaşında birisini almışsın 40 yaşında birisini almışsın Ne fark edecek ki?

Düşünsene hayatındaki kişiyle dakika başında kavga ettiğini herhangi bir anlaşmazlık olduğunu Yani önemli olan seni anlayabilecek sana uyum sağlayabilecek bir insan ama karşındaki kişinin de bir robot değil insan olduğunu düşünmen lazım, yani hayatta önceliği sen olabilirsin ama hayatta her şeyde önceliği sen olamazsın.

Şöyle açıklayayım durumu, tabii konuşacağınız insanların ilk ilişkisi olur tabii, ayrılsa bile onlarla aslında deneyim kazanır ki karşısındaki insanla nasıl konuşacağını nasıl konuşmayacağını ne yapıp ne yapmayacağını daha iyi anlar. Gerçekten seven erkekler vardır ama şu anki zamana bakarsak her erkek dış görünüşe aldanır ki asıl yapılan hatalardan biridir bu, sonra da sürekli ayrılıklar ve aldatmalar yaşanır ve bunun ardından gelen pişmanlık duygusu onları sarmalar ve bırakmaz. Önemli olan o kişinin gerçekten sizi anlaması ve aranızdaki uyumdur. Gerçekten de iyi birisine benziyorsunuz ama yaşınız daha ilişkiye başlangıç yaşınız, sadece kısmetinizin peşinden koşmalısınız. Daha da önemlisi inancınızı gerçekten kaybetmeyin. Daha sizin gibi evrelerden geçen erkekler de vardır ki sizin gibi düşünenler bir elin parmağından daha da fazlasını geçer.

Bende aynı durumdayım 24 yaşındayım henüz sevgilim bile olmadı yalnız takılmayı sevdiğim için biraz asosyal olmamdan herhalde elim yüzüm düzgün olduğu için çevremdeki arkadaşlarım inanmıyorlar bana hiç olmadı diyince evden ihtiyacım dışında çıkmıyorum bile ama halen umutluyum bana göre biri karşıma çıkar diye her şeyi birlikte deneyimlemek ilkim olması ve ilki olmak ama nerde nasıl tanışırım bilmiyorum zamana bıraktım sende geç kalmışlık hissine kapılma umarım her şey istediğin gibi olur 😌

Öyle bir dünya yok, sen bir kraliçe değilsin ve her zaman terk edilme riskin olacak. Sevdiğin bir insan çıkınca kaçırma, olumsuz bakma. Sonuçta bir kadınsın, ilgi, sevgi, aşk, seks, beğenilmek senin en büyük hakkın. Para ve kültür yoksa, 2-3 sınıf insan tipleriyle uğraşırsın. Kendini geliştir, yetenek ve bilgini artır. Bakanlar seni kıskansın.