Aşık olmaktan çok korkuyorum, bu normal mi?

Selamlar herkese, başlıktan da anlaşılacağı üzere ben aşık olmaktan aşırı derecede korkuyorum. Sebebini de tahmin edersiniz. "Geçmişteki talihsizlikler."

Şimdi şöyle düşünebilirsiniz. "Geçmişe çok saplanmışsın. Bundan kurtulman gerek." Hayır arkadaşlar öyle bir şey yok, geçmişe filan saplanmadım. Geçmişte olanlar geçmişi ilgilendirir ve ben de bunun çok iyi farkındayım.

"Aşık olursan üzülüp, düşmekten, bir daha düştüğün yerden kalkamamaktan mı korkuyorsun?" diye sorarsanız da cevabım şu olur: "Bu sorduğunuzdan bütün herkes korkuyor. Ben ise karşılıklı sevmekten bile korkuyorum. Evet, doğru okudunuz. Karşılıklı sevmekten korkuyorum."

"Karşılıklı sevmenin nesi kötü, herkes bunları yaşamak için çabalıyor" diyebilirsiniz. Ben açıkçası birisinin bana deliler gibi aşık olmasını istemem, iğrenirim. Çünkü günün birinde "ya onun aşkına karşılıksız kalamazsam?" "ya kalbim onun için, ya da başka biri için çarparsa?" düşünceleri içinde olurum.

Duygu sömürüsü için söylemiyorum ama, benim daha önce bir ilişkim olmadı. Evet kabul ediyorum. Ben bu korkunun üstesinden gelmek için uğraşırken "neden herkesin ilişkisi oluyorken benim olamıyor?" diye çok üzdüm kendimi. Ama şimdi daha net anlıyorum ki ben "ilişki yaşamaktan da korkuyorum". Bir kadın olarak erkeklerden "iyi niyetli dahi olsalar" buz gibi soğudum. Bu normal midir?