Aşık olmaktan çok korkuyorum bu normal midir?

Bende tam senin yaşadığını yaşadım, bende bıraktım o işleri...

Hala acıyor benimki, anneme daha çok sarılıyorum onun ve ailemin kıymetini bilmeye çalışıyorum bir nebze olsun rahatlıyorum zamanla geçecek inşallah

Zamanla geçer inşallah hayatımızın aşkıyla evleniriz. Çok büyük şey istemiyorum biliyor musun, güzel bile olmasın, beni sevsin beğensin aileler anlaşsın beni de beğensinler vs gerisini hallederim ileride. Milletin çok büyük kriterleri var benim yok valla aşık olmaktan bir yandan da o yüzden korkuyorum. Sevdiğim kızdan başka kızı gözüm görmüyor evlenirsem hiç görmez en iyisi evlenmemek :D neyse dikkat et kendine geçecek izi kalsın boşver belki izimizi silen biri gelebilir :)

töbee de kız Allah yazdıysa bozdun ayıp ayıp :D

Ben valla duygusalım ya lanet olsun sevgi açlığına bir kız bana yazsa direk düşüyorum lanet olsun duygusallığa hemen gözüm dolar :( keşke şerefsiz olabilsek

Önemli olan yapmak veya aşık olmak değil de onu sürdürebilmek. Hani bir laf varya ''toprağı fethetmek değil elinde tutmaktır zor olan'' diye o misal. Yani aslında ben bir kız ile ömrümü geçirebilmeyi, tek eşli olmayı yeğliyorum gözüm eğlencede değil çok sakin bir hayatım var ama gel gör ki korkuyorum.

Umarım çıkar, benim de kalmadı. Hatta inanır mısın şu an flörtümden ayrıldığım için gözyaşı döktüm ve türkü dinliyorum. Salıcam gitsin

Yalnız mı öleceğiz?

İnşallah :(

Acı çekeceksek neden aşık oluyoruz ki? Bunun amacı mutlu olmak değil mi? Tek eşlilik gerçekten çok hoş bende bir kızı sevip sadece onunla evlenip hayatımı sonlandırmak isterdim ama bilmiyorum soğumak için erken ama aşka inanmamak mantıklı geliyor

Teşekkür ederim efendim dikkat edin kendinize

Bağlanma korkusu oluştu artık bunu 1-2 yıl önceden bilmem gerekiyordu ama bilmiyordum bağlandım gitti inşallah ileride bir daha bağlanabilirim

Gerçek olup olmadığından şüphemiz mi var?

Aldatılmaktan, sevilmemekten, değer görmemekten korkuyorum. Üstüne çok düştüm sevdim gitti sevmeseydim de ilgi göstermedin diye giderdi, bilmiyorum, artık aşka inanmıyorum, bir kızın beni sevebileceğine inanmıyorum artık tek düşündüğüm hedefim olan akademisyenlik..

Sonu hep aynı bitiyor, yeniden pedala basmak için gerekli gücü bulamamaktan yakınıyorum. Öyle bir kız var mıdır ki hiç bırakmayan (az önce uzun süreli flörtümden ayrıldım)

Bazı mutlu insanları gördükçe takıyorum. Yapacak bişey yok sap kalacağız sanırım.

Normalleşiyor gittikçe

Ben de bu yüzden korkuyorum maalesef terk edildim sevdiğim kızdan...