Ne hissetmem gerek bilmiyorum?

Merhaba, ben 24 yaşındayım. Düne kadar nişanlıydım. Şimdi şöyle;

Nişanlım asker, şu an doğu görevinde (Suriye de) doğu görevinden (2 yıl) sonra düğün olacaktı ama Allah nasip etmedi sanırım. 1 yıldır nişanlıydık ama bu 1 yılı birde bana sorun. Onu tanıdığımda sanki böyle değildi, doğuya gittikten sonra çok değişti. Psikolojik olarak çok farklı davranmaya başladı, çünkü yaşam şartları gerçekten çok kötüydü fotoğraflar falan attığında içim cız ediyordu. Ve bunun getirdiği vicdan meselesi ile hep anlayışla yaklaşmaya başladım. Alttan alan taraf genellikle ben oluyordum ve gönül alanda. Bir süreden sonra artık bunu kullanmaya başladığını fark ettim, bencilleşmişti. Son 1 aydır iletişimimiz çok kopmuştu, ben yazmasam yazmıyor aramasam aramıyordu. Kendi haline salmıştım tamamiyle bir 5 gün kadar kesinlikle iletişimsiz kaldık. Meraktan deliriyordum ama yazmadım o durabiliyorsa ben de durabilirim diye hep telkin ettim kendimi, ve dün sabah uyandığımda hayatımın şokunu yaşadım. Beni her yerden engellemişti kendine ait hiçbir iz bırakmamıştı, o anki yaşadığım hissiyatı kelimelere dökemem inanın. Beynimden vurulmuşa döndüm. Annemden ulaştım, aradım ve beni tamamiyle bitirdiğini herkesin kendi yoluna bakmasını söyledi ama o kadar küstah o kadar bencil bir üslupla ki anlatamam. Yolun bahtın açık olsun diyip telefonu kapattım, helallik istedi cevap dahi vermedim. Kayınvalidemle iletişime geçtiğimde sen onu ciddiye alma, zaten sinirli bir yapısı var orada da psikolojisi bozuldu yat kulağının üstüne beklemede kal dedi. Bayramdan sonra izine gelecekti, o zamana kadar bekle dedi. Bunu istemiyorum. Kendime yediremiyorum. Benden ayrıldığını söyleyen bir insanı ben neden bekleyeyim? Bugün de nişanlım annemi engellemiş mesela hala ne yapmaya çalıştığını anlamaya çalışıyorum. Her şeyimiz hazırdı, beyaz eşyasından mobilyasına her şeyimiz alınmıştı bir ev tutulması kalmıştı. Bu kadar ani bir şekilde benden uzaklaşıp kestirip atması kendimi çok değersiz hissettiriyor. Geçtiğim özetten yola çıkarak benimle hislerinizi paylaşır mısınız? Siz hayatınızda neyin doğru neyin yanlış olduğuna nasıl karar veriyorsunuz? Gerçekten çok çaresizim, sürekli ağlıyorum. Benim yerimde olsaydınız ne hisseder, ne yapardınız? Çok uzun yazdım bi iç dökme gibi oldu özür dilerim. Şunu yazarken bile pıt pıt gözyaşlarım telefonun klavyesine dökülüyor. Cevaplarınızın beynimde ve kalbimde sonlandıramadığım şeylere ışık olması ümidimle…

Ne hissetmem gerek bilmiyorum?
Cevapla