Bebim bu psikoloji sorunumun altında ne yatıyor kendimi sevilmeye layık hissetmiyorum param olsa yarın gidicem terapiye cidden?

Bence bu sevmekle alakalı bı durum değil takıntı yapıyorum üç yıllık bı ilişkimiz var sevdiğine eminim çok rahat bı ilişkimiz olduğu için birbirimize soyleyebiliyoruz rahatsız olduğumuz her şeyi ama ben her şey çok güzel giderken bı anda beni sevmiyor diye deliriyorum oysaki o da çok seviyor ama ben böyle yaptıkça çocuğu kendimden sogutuyorum ve buna engel olamıyorum

şu an 22 yaşındayım sekizinci sinifta bı erkek arkadaşım olmuştu erkek arkadaş dediysem çocuğuz işte bulusmaz konuşmadık sadece yazisirdik ona da böyle davranırdim neden yazmiyorsun derdim sürekli darlardim en son beni hiç sevmediğini öğrendim biriyle mesajlarını gördüm ilk defa birini seviyordum küçücük çocuk evlenicez sanıyordum o yastayken böyle bı şok geçirdim aynısı olacak diye korkuyorum

O da benim onu sevmedigimi sevsem sevgimi gosterecegimi ama benim sürekli takıntı yaptığımı söylüyor kendimi anlayamiyorum çok yordum onu da uzak mesafe ilişkisi bı iki haftaya kavusuyoruz yazın beraberiz ama aşırı yıprandım aramıyor sormuyor ilgisiz geliyor ihtiyacım oluyor yanımda olmuyor sevmedigini düşünüyorum isim var diyor bahane hep diyorum olmuyor yani benim terapiye gitmem şart galiba salamiyorum araması gerekiyorsa arayacak yani aramazsa başka bişey var diyorum

Onu seviyorum beni sevsin sürekli sevgi yumağı gibi olalım istiyorum her sabah içimi ısıtsın her akşam güzel güzel konuşup uyuyalm istiyorum güzel bı aşk yasaylim tek istediğim bu iken sürekli dırdırcı birine dönüşüyorum dediklerinde haklısın ama maalesef uygulamak o kadar kolay değil :(

Denicem :(