Annem ve babama çok kırgınım özellikle babama?

Hiç sevgi gösteren öpen sarılan bir anne baba değillerdi annem bizden kalan ekmekten bile tiksinir dokunmazdi.
Babam ablamı çok sever onu öperdi beni bir kere bile sevgiden öptüğünü hatırlamıyorum. Bayramdan bayrama elini öpünce yabancı gibi tokalasir bırakırdı.
Ablamdan önce evlenip çıktım o sevgisiz evden. Kocam benden yaşça oldukça büyük. Şefkatini seviyorum.
Annem ben evden ayrıldıktan sonra biseyleri anlamış olmalı ki şu an her görüşmemizde bol bol öpmeye sarılmaya çalışıyor. Ama alışkın olmadığım için yakınlaşamiyorum istemiyorum öpmesini.
Babam degismedi aynı.
.
Örneğin ramazan bayramında ablamla (oda artık evli) anneme gittik bayram temizliginden sonra duş aldık.
Babam carsidaydi eve döndüğünde ablama "ne güzel olmuş benim kızım" dedi sarıldı öptü ablam da onu öptü.. bana hiç bişey demedi ve bunun farkında bile değil.
.
Çocuğum var 10 yıllık evliyim ama halen çok kırılıyorum. Çok üzülüyorum.. babamin o hareketlerini görünce çocuğuma daha sarılıp öpüyorum ve çocuğuma sık sık seni çok seviyorum yavrum diyorum.
.
Bazen kendime gülüyorum bazen kızıyorum "30 yaşındasın buna mi agliyosun" diyorum ama maalesef düşündükce ağlıyorum. şu an yazarken bile burnum sızlıyor gözlerim doluyor🙂
.
Saçmalıyor muyum?