Uzun süre yalnız kalmak psikolojiyi olumsuz yönde etkiler mi?

Çok oldu hoşlandığım kızlar ama açılamadım. Kafamda kuracağımız diyaloğun simülasyonunu yapıyorum ve başarısızlık ihtimalinin daha fazla olduğu sonucuna varıyorum.

Ben yapmadıklarından değil yaptıklarından pişman olan biriyim. Mesela sen hiç 20. kattan atlamadığın için pişman oldun mu? Ben olmadım. Aynı şekilde neden hiç bir kıza açılmadım diye pişman olacağımı da sanmıyorum. Şimdi bir konuda haklısın , reddedilince dünyanın sonu değil. Reddedilsek ne olur ki? Şunu atlamamak lazım , ben normal erkekler gibi " Belki kabul eder , belki kabul etmez " diyemiyorum. Benim aklımda %100 olarak kabul etmeyecek düşüncesi var. Başka bir ihtimale de maalesef beynim izin vermiyor. Üzüleceğim şey reddedilmiş olmanın yanısıra buna bile bile göz yummuş olmak olacak. Eğer belki kabul eder belki etmez deseydim sizin gibi düşünebilirdim.

O zaman bir psikologla görüşmek lazım gelir.