O kadar kırgın ve mutsuzum ki?

çok kırgınım mutsuzum affedemiyorum artık çok affettim yapamıyorum , 25 yasıma Haziran ayında gireceğim henüz iyi bir işim var gelirim var ailem var bebek gibi bir hayatım vardı taksi soforunun biriyle tanıstım cok sevdım beni göklere cıkardı 9 ay ıcınde evlendık evlenınce herseyı maddiyata vurdu sureklı kendımı calısıp para getırmek zorunda gibi hissettim beni 8 kez kovu evden gittim geldim gelincede barıstı 3 gün ıyı gerı kalan gunler kötü oldu sımdı 1 bucuk senelik evliliğimde evlendıkten 4 ay sonra hamıle kaldım aldırdık erken diye o zaman farkedemedım ıstedıgı buydu aylar gectyı uzerınden Şu an 8 haftalık hamileyim dün dayak yedim cocugu aldır diye elim yüzüm şişti öyle küfürler etti ki sinirinden deliye döndü cocugu aldırmam lazımmıs olmazmıs para harcayamazmış cebınden cıkamazmıs artık dıye bana bugun kürtaj ıcın randevu al parasını sen ver derhal dedi bende aldırrısam ayrılırım dedim ayrıl ya ıstedıgım o dedi dayanamıyorum bılıyorum aldırmak gunah bende ıstemıyorum aldırmayı ama asla sahıp cıkmayacak dün doktora gıtıtk kontrole bebegın kalp atısını dınledı yaşıyor diye üzüldü agladı karnıma vurmuştu düşsün dıye düşmediğini görünce delirdi nasıl düşmez nasıl yaşar diye kendini paraladı bana seni aldatacagım ruhun duymayacak dedi ben ne yaptım bılmıyorum işe geldim şimdi hersey yolunda gıbı davranıyorum hergun aıleme iş arkadaslarıma ama artık bunalıma girdim kendimi öldürmeyi düşündüm yapamadım artık güçlü durmak ıstıyorum dedıgı gıbı bugun kurtaj olacagım sonra da arkama bakmadan gıdecegım haketmıyorum ben hıc bısey ıstemedım eşimden ben ne ev ne araba arkadaslarımın eşleri telefonlarını yenılıyor eşim benim telefonumu kırıyor baban alsın dıyor ya da bana ezıyet edıyor ama ıyı olmuyor işte boyle kafayı yemek uzereyım hayatımdan cık dıyor senı ıstemıyorum dıyor heralde kabullendim sevilmediğimi cocugumu bile istemedi benım heralde bitti içimde bıtmedıyse bıle kabullendım o kladar cok agladım ki gozlerım acıdı aglamaktan artık