Artık kafayı yemek üzereyim?

Sevgilimin kendi işlettiği dükkanı var. Bütün gün çalışıyor. İzinsiz çalışıyor. Dükkanı kapattıktan sonra da eve gidip biraz bana zaman ayırıp uyuyor. Eskiden dükkandan önce haftada 2-3 kere buluşurduk şimdi bir defa ya da hiç. Bu devran 1 senedir böyle devam ediyor. Evim dükkana yakın değil gidemiyorum. Buluşma teklifini hep ben yapıyorum. Çoğunlukla yorgun oluyor. Eskiden yediğimiz ayrı gitmezdi şimdi aramıza mesafeler girdi, özlemiyor. Görüşemiyoruz. . Yorgunum anlayış göster diyor ama tam 1 sene oldu böyle. Artık kaldıramıyorum alttan alamıyorum. Kadınlığımı özel olduğumu hissedemiyorum. Sanki benden kaçıyor rolleri değişmişiz gibi... Konuyu açtığımda " Ben geleceğimiz için izin bile yapmıyorum" diyor ama bu birbirimizi ihmal edeceğimiz göremeyeceğiz anlamına gelmiyor. Beni anlamıyor. Artık kafayı yemek üzereyim. Çok özlüyorum yapamıyorum. Ne yapabilirim.