Kadın olmak zor, erkekler bunun farkında mı?

hep büyümemiş küçük kadındım. Bir erkeğin yatağına girecek kadar büyümüş hissetmedim yıllarca. Ne bileyim terleyen avuçlarıma sakladım arzularımı, korudum uzun yıllar kendimi. Ne kurtlar çıktı karşima alt ettim hepsini. Akıllı kızdım he! Sonra aşık oldum. Hem de görüştüğüm ilk gün onun olacak kadar. Aklım uçtu gitti. Yıllarca o koruduğum mabet yoktu artık. Hem de hiç değmeyecek birine! Yıllar once bir erkek arkadasim demişti ama; bak cok gözunde buyütuyorsun bu konuyu, adinin biriyle olursun enkaza dönersin diye. Gardımı indirdiğim an avlandım. Sahi gardımız olmadan yaşayamıyor muyduk biz.. o yaşta ogrendim. 32' dim. Sende kocaman kadınmışsın ne kandın demeyin. Oyle çaylaktım ki meğer dünyayı erkekleri tanımıyormuşum ben. hep iyi insanlarım olmuştu onu da ah ne efendi suratlı bir adam diye seçip sevmiştim. Bana dedi ki insanlar kotü , sen cok iyisin... keşke sen de biraz karakterli olsaymışsın iyi adam olmadan önce. Sıkışıp kaldım sonra.. biri olursa bundan bahsetmeli miyim yoksa o da kapı açıldı nasıl olsa diye beni kullanır mı? Bu korkularla 5 yıli devirdim kimsenin bırak tenine dokunmayı göz göze bile gelmedim. .. küstüm ya aşka sevdaya! Yalınayak koşup gitmiştim sevdik de noldu! Birsurunuz ahkam kesecek şimdi. Yaşamasaydın bla blaa.. oyle zor ki , siz fermuarınizı cekip hayata devam ettiginiz yerde kadın neleri dusünüyor sıkışıp kalıp. Matruşka bebekler gibi.. herbirinin içinde başka kadın.. Oyle işte.. anlaşılmak için yazmadım iç boşalması belki de.