Arkadaşlar nasıl bir yol izlemeliyim?

Çünkü çocukluğumdan beri yüzüme sürekli ne kadar değersiz olduğumu söyledikleri için

Değersiz kendimden nefret ediyorum sürekli kulağımda hakaret cümleleri yetersiz başarısız

Akademik olarak dibe batmış durumdayım biraz daha düşersem sınıfta kalacağım yani en basitinden bir Saçımı boyadım yani sit kağıdımdan tut İşitmedim hakaret kalmadı ben bunu 7 yaşından beri işitiyorum ben annemin her zaman yanındaydım en kötü gününde dünya karşısındaydı ben yanındaydım ama annem her zaman beni eleştirdi kiloma laf etti Yüzümdeki sivilcelere laf etti saçma laf etti hızını alamadı sürekli Duygusal Manipülasyon yaptı İstediklerini yapmak için ve şu an ben diye bir şey yok Düşünsenize bir elbise alacakken bile bedenimi anneme soruyorum ne kadar aciz bir kadın olduğumu düşünün ve 23 yaşındayım

Ben işletme okuyorum ikinci üniversite Yani mesela artık duygular Benden çıktı Biliyor musunuz artık mesela ağlarken kahkaha atıyorum bir de ne fark ettim biliyor musunuz yeni ataklarda Artık saçlarımı yolmaya başladım içinden hiçbir şey yapmak gelmiyor giyinme gezmek okumak ders çalışmak sadece akşama kadar yataktan uyumak istiyorum

Yanlış anlamayın ses duyduğum Yok ya da bir görüntü gördüğün falan yok sadece içimden bir ses Mesela en ufak saç Ya kes saçını sıfıra ver Yani sürekli Sanki karşı tarafı kendime zarar vererek cezalandıracakmışım gibi hissediyorum ha yapmıyorum o ayrı konu Ama içimde o sesi de Durduramıyorum yoksa bir şey gördüğüm duyduğum işittiğim falan yok ama sanki kendime zarar versem karşı taraf acı çekecekmiş gibi his de var abii ki o kadar zayıf değilim İçindeki sesi dinlemiyorum

Tabii ki neden olmasın bizim bedenimiz hasta oluyor ruhumuz da olabilir yani bu doktor konusunda katı değilim ama daha önce gittim defalarca sadece şey dedi doktorlar bence iş hayatına atılmalısın seni kötü etkileyen şeylerden uzak durmalısın dediler

Sürekli Aman şu kırılmasın aman bu kırılmasın diye Sustum sustum artık içim şişti ve istediğim tek şey yüzlerine bağırmak artık benim bir birey olduğumu kabul etmeleri gerektiğini bu bedenin bana ait olduğunu düşüncelerinin Ne olduğunun umrumda olmadığını annem ya da ailem olmaları benim bedenim üstünde hak sahibi yapmadığını yüzlerine böyle çatır çatır bağıra bağıra söylemek istiyorum Ama şöyle bir sorun var bence Ben iki karakterliyim Yani bir tarafım çok �syankar yani dik duruşlu yenilgiyi kabul etmeyen yapabileceğine inanan bir kız Diğer taraf ağlayan 7 yaşındaki bir kız çocuğu yapamazsın edemezsin olmaz diye Manipülasyon yapan taraf yani bence Ben iki karakteri Bir bedende toplayan insanım

Yani yapamam ki hayata dair hiçbir umudum yok Zamanında başarılı olan Ben şu an bir hiçim derslerim çok düşük Sevgi karıntısı aramakla Geçti Ömrüm işe yaramaz sürekli manipülasyona uğrayan Pasif bir tip ya size sadece şunu sormak istiyorum bana zarar veren bir insan Mesela annem psikolojik olarak çok zarar veriyor ama ben annemi hala çok seviyorum aşırı bağlıyım bana ne kadar kötülük yaparsa yapsın isterse elleriyle kolumu koparsın ama ben anneme aşığım Niye bir insan azrailine nasıl aşık olur Normalde bize zarar veren bir insan Olduğunda biz Ondan uzaklaşırız Peki ben neden böyleyim

Kendi Sınırlarımı koruyamıyorum hayır diyemiyorum sanki benimle konuşan bir insan tanrıçaymış gibi davranıyorum sevilmeye değmez bir insanmışım gibi hissediyorum Gerçekten böyle gereği geçer bir duygu durumu değil biriyle tanışıyorum çocuğa o kadar çok Tanrı gibi davranıyorum ki Mükemmel şu bu sanki beni sevmesi bir lütufmuş gibi sonra da o da gidiyor mesela

Hayır hiç ilerleme olmadı yani ben hemen bağlanıyorum ortalama 2 gün içinde hemen sevgili olmaya çalışıyorum karşı tarafta kabul ediyor ama çabuk sıkılıyor tanımadan etmeden alelacele hemen sevgili olmaya çalışıyorum hemen serisini istiyorum Bilmiyorum

Ama işte olmuyor hemen sevsin istiyorum 🥺🥺🥺

Evet