Nişanlımla ayrılık sürecinde miyim?

Ne yalan söyleyeyim bu konuda kendimi ikna edemiyorum. Bir süreliğine uzak durmak istiyorum ama bu sefer de "kızın zaten bir sürü derdi var. Bir tek bana anlatıyordu. Bu sefer hiç kimseye anlatamaz" diyorum kendime. Zaten ona değer göstermemeye başladığım için kendimi şerefsiz olarak görmeye başladım. Bir de zor durumda olan bir kızdan uzaklaşsam 2x şerefsiz olurum. Bu konuda da ne yapmam gerekiyor bilmiyorum 😂

İlk başta beni sorar, beni merak eder ama sonra tekrardan dertlerine giriyor. Kendisi dertlerini kafasından kolay kolay atamıyor. Aşırı çok düşünen birisi. Aklında bir dert var ise eninde sonunda onu ortaya çıkarır. Hani bazı insanlar umursamazlar, bazıları da her detayı kafalarına çok takarlar ya. İşte o herşeye takıyor, ben ise derdim var ise umursamıyorum. Yarın başıma çok büyük bir şey gelse en fazla 1 ay kafama takarım sonra gündelik hayatıma devam ederim. Ama kendisi 1 derdini yıllarca yanında taşıyabilir. Mesela şu an 3. sınıf ve 3 yıldır abratmıyorum 1 tane bile arkadaşı yok. Aslında varlar da dertleşecek, güvenebilecek, birbirlerini anlayıp birbirlerine yardım edebilecek 1 tane bile arkadaşı yok. Ve bu derdini 3 yıldır yanında taşıyor. Benim de böyle arkadaşım yok. Sabah işe gidip akşam evdeyim. Dışarı çıkınca buluştuğum arkadaşlarım zaman geçirmelik, dertleşecek arkadaşlar değiller. Yani ben de arkadaşsızım ama bu mesele benim umrumda değil çünkü takmıyorum.

İşte bu yüzden ayrılmıyorum :) ayrıldıktan sonra iyice yalnız kalıp da kendisine zarar vermesinden korkuyorum. Benim yüzümden hayatı dibi görür. Yani cidden hangi kapıyı seçersem seçip, hiçbirisi doğru kapı olmuyor :)

Olumlu şeyleri konuşmak istediğimi de belirttim ama kendisi aklını boşaltamayan birisi (overthinking). Kafasında kötü bir dert varsa ondan kolay kolay kurtulamıyor. Ben mesela bir olayı kolay kolay takmam, rahatça umursamayabilirim. Ama o bunu yapamadığı için düzgünce sohbet ettiğimizde otomatikmen dertlere giriyor ve kendisi de bunu istemiyor.