Her şeyin ucuzladığı her şeyin belaltı olduğu yalan olduğu bu zamanda hala ümit edip beklemem yanlış mı?

Kendimi mi kandırıyorum.
Saf temiz duygular besliyorum. Birgün benimde karşıma iyi biri beni hakeden biri çıkacak diye düşünüyorum.
Dua ediyorum.
Ama dünyaya bakınca her şeyin sonu gelmiş gibi kimin eli kimin cebinde belli değil aldatan mı rahat batan mı dersin birbirini kullanan mı midemi bulandırıyor bu durumlar yanlıs devrin insanı gibiyim.
Bu zamana kadar sevgili edinmedim hissedemedim kimseye karşı bir şey yalan ilişkilerin içinde adım geçmesin bir insanın yanına herkes yakışmamalı diye düşündüm.
Sizce birgun bende birinin vazgeçilmezi olur muyum?
Beni düşünen biri olacak mı?