Kız arkadaşımı çabasız olarak görüyorum ya sizce?

Hataydayız depremden dolayı okullarımıza gidemiyoruz beraber yaşıyorduk normalde. Deprem girdikten sonra hiç göremedim onu bir ay çok özledim aileside aşırı baskıcı ama aşırı yani.. en son dayanamadım dedim ki şöylr şöyle yapalım evden çıkarsın bu bahne ile diyerek bütün planı ben oluşturdum ve bir kaç saat görüşebildik. Ben teklif etmesem asla göremeyecektim bile.. evlerimiz çok yakın 20 km aramız ve ben sadece ama sadece bir kaç saniye dışardan görebilmek için haftada bir kaç kere evinin oraya gidiyorum nerdeyse her gün. En son annesiyle tartıştılar baya bi annesine ses çıkarmamasına ragmen annesi o. r. o. s. pu falan dedi kıza bende dedim ki yeter artık de çok git ben başka üniversiteye gidiyorum diye dedim başka bir şehre geçelim rahat ederiz ayrı kalmayız dedim tamam dedi tak etti bana da zaten dedi ben evi falan herşeyi ayarladım bütün organizasyonu yaptım ama bana diyorki beni şehre babam götürür o napcaz dedi bende onu bi zahmet sen ayarla dedim herşeyi organize etmekten başım patladı dedim oda bilmiyorum ya diyip kestirip attı. Şimdide hergün keşke yanyana olsaydık seni çok özledim falan diyor ama anca laf yani benim çabaladıgımın binde birini çabalamıyor ve cidden kötü hissediyorum siz ne düşünüyorsunuz bu konuda