Aşk biter sevgi kalır sözü ne kadar doğru

aşk bittiğinde alışkanlık ve alışmak kalır.. bu alışkanlık ve alışmışlık tat verirse adına sevgi deriz.. saygı varsa bu alışkanlık sevgiye dönüşür yani tat verir.. huzur verir ve insana güven verir.. yanında ardında ve hergününde bir varlık olduğunu yalnız olmadığın bilir.. aşk da ise korku ve sahip olma duyguları vardır.. gitmesinden korkarsın sahip olmak istersin hep yanında kalsın, hep seninle olsun der günde 1500 sefer aklından bunu geçirirsin.. zamanla kişiye alışırsın sevgi olur...

Aşk birine karşı içinde ki heyecandır. Ama sevgi öyle değildir. Anneni, babanı, kardeşlerini ya da çocukluk arkadaşını seversin. Onlara zamanla tanımış alışmış sevmişsindir ve artık onları sevmek zorunluluk gibi olur. 'Lan acaba ben ablamı seviyo muyum?' diye düşünmezsin. Ama aşkta düşünürsün emin olamazsın. Aşkın bitip sevginin kalması da o kişiye yavaş yavaş içinde büyüttüğün duyguların kalması ama ilk günkü heyecanın bitmiş olması bana göre. Aşkın kalıplaşmış hali sevgidir.