Nerdeyse 29 yaşına geldim, bu zamana kadar hayatıma hiçbir erkek almadım. Aksine hep yalnız daha mutluyum düşüncesi ile savaştım ancak Mutlu değildim Huzurluydum.. çok travma yaşadım buna neden olan ama gün sonunda bazen geceleri benimde derdimi dinleyen biri olsa, biri de benim saçımı okşasa, sana güveniyorum ben dese arkamda dursa... Bir omuz olsa.. Ne bileyim. Bende insanım ya... ama bunu düşünmek bile şımarıklık geliyor. Çünkü benim bunu düşünüp bunun hayaliyle yasayacak vaktim yok çünkü dusmemem gerek, aglamamam gerek, dik durmam gerek kısaca bir erkekten almamaliyim gücümü..
Kendi başıma var olmalıyım
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer