Sadece sevgilimle evlenebiliyorum ve onu çok kıskanıyorum?

Sadece onunla günüm geçtiğinde iyi hissedebiliyorum arkadaşlarımla vs buluşurken üşeniyorum yol gözümde büyüyor. Herşeyi onunla yapmak istiyorum onu çok kıskanıyorum ayrı olunca aklım aşırı kalıyor. Aynı okuldayız sırf daha çok görüşelim diye aynı yerde staja başladık zor ayarladım. Ama bazen farklı şubelerde oluyoruz ve o günüm berbat geçiyor. Bu günde o günlerden biriydi beni tanımayanlar bile neden bu kadar üzgün görünüyorsun bişey mi oldu dedi. O yokken keyif almıyorum bişeylerden korkuyorum onsuz bi yere gitmeye panikliyorum. Aynı zamanda aklım çok kalıyor onda bencillik belki ama ben yokken mutlu olmasını istemiyorum oda benim olduğum gibi beni arasın benimle keyif alsın sadece istiyorum. Kendinden yaşça büyük bi ablayla gidiyor diğer şubeye nasıldı günün diyorum mesela çok güzeldi şunları yaptım diye anlatıyor. Ben içten içe üzülüyorum o yanımda yoktu ben bu gün çok üzgündüm ama o gayet güzel geçirmiş beni özlememiş diye. O gün vakit kime vakit ayırdıysa ayırdığı vakti bile kıskanıyorum. Ne yapmalıyım kendi kendimi yiyiyorum böyle ama elimde değil😞