Benim sevgilim olmadi bugüne kadar. 22 yaşındayım. Ilkokul 1. siniftan beri görüştüğüm 2 erkek arkadasim var. 15 senelikler. Sonra liseden bir erkek arkadas daha var. Universiteden var. Hepsi de benden dolayi birbirlerini taniyorlar, arkadaslar.
Hicbirinin bana karsi yanlis bir hareketi olmadı. Iyi, efendi cocuklar. Bana yan gozle bakmadilar, baska turlu imalari olmadi. Erkek kardesim gibiler. Bir sorun oldugunda gelirler, destek olurlar. Biriyle görüşüyorsam kendileri de görüşür fikrini soylerler. Biyolojik olarak erkek kardesim yok ama hepsi oyle benim icin.
Onlarda bana kiz kardesim, bacim falan derler. Bir tanesinin telefonunda bacım diye kayıtlıyım. Ailelerimiz tanışır, eve gider gelirler, babamda sever onlari, hepsini de tanır. Babam öğretmen. 2 tanesi babamin eski öğrencisi zaten.
Yani guzel bir iletisimimiz ve ortamımız var. Vıcık vıcık degiliz öyle. Yani durumumuzu tam anlatabildim mi bilmiyorum ama mesela ilerde sevgilim olsa, eşim olsa rahatsiz olur mu diye dusunuyorum bazen.
Yani iyi cocuklar, sempatikler bugune kadar anlasamadiklari pek insan yok. Eger yanimdaki erkek cok onyargili olmazsa benden bile daha iyi arkadas olacaklarini düşünüyorum, aramizdaki iletisimi gorunce de cok kiskanacagini da düşünmüyorum.
Her erkek, erkek arkadastan rahatsiz olur mu? Erkekten arkadas olmasi problem icin yeterli mi yoksa aradaki mesafeye, benimle onlar arasindaki iletişime mi bagli rahatsiz olup olmaması?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer