Birisi için uykunuzdan vazgeçer misiniz?

Sorunun çıkış kaynağı iki farklı insana denk gelip şaşırmamdandı.

Bir kesim insan, birisi için uykusundan feragat edip de zaman ayırıyor ve karşıdakini tanımaya gayrer ediyor ama işler yolunda gitmeyince hemen karşıt tepki geliştiriyor ve diyor ki "Yazıklar olsun, bu kişiye valkt ayıracağıma uyusaydım ya da başka bir işle uğraşsa idim neler neler oldu, bin beter pişmanım."
Bu duruş çok vahim ve nankör bir duruş.
Vaktini ayırır iken silah zoruyla mı uykusuz kaldı, ya da mecburen mi? Hayır ama gönülsüz imiş vaktini ayırırken, buradan nasıl nahif, tatlı şeyler çıksın ortaya? Allah ırak etsin böylesini her türlü iletişimde :))

Diğer kesim insan, ki bu kesim insan muhakkak çok nadir olandır, diyor ki gönül ferahlığı ile "Uykusuz kalınabilir arada, ne var ki bunda? Zaman geçiyor, tekrarı yok, geçmişe pişmanlık yâd etmek benden götürüp beni kindar dahî yapacaktır. Yaşamak istedim, içime atmadım, yaşadım ve her ne ise de keyif aldım, bu hayatın en mühim değerleri olan kıymet vermek ve tecrübe etmek durumlarına edinimdi, asla pişman değilim ve gönlüm ferah." Diyor. Bu kesime gıpta ile bakıyorum, aynen "tatlı" yorumunuz gibi :))

Allah pişmanlık vermesin, "hemen" pişman olan insanların sahte kıymet verişlerinden daima çekinmiş biriyim :)))
Ve elbette, "herhangi" biri için olmaz bunlar 🥀