Benim 1 aylık ömrüm kaldı, sevgilim olur musun dese biri?

Aklıma bir dizi karakteri geldi. Kadın bir doktor ve kişiliği gereği insanlara acıyıp şefkat göstermeden duramıyor anaç olmaya yardım etmeye ihtiyaç duyuyor resmen. Üniversitede sevgili olduğu kişi tiroid kanseri ve bunu bilerek onunla sevgili oluyor evleniyor. İlerleyen vakitte metastaz oluyor kanser beyne sıçrıyor ve adam ölüyor. Kadın tabi bu acıyı yaşıyor ama son döneminde ona şefkat gösterdiği sevgi gösterdiği için de huzurla öldüğüne emin... Ben böyle yapar mıydım? Yalan üstüne kurulu bir ilişki olduğu için önce kendimi sonra onu kandırmış olurdum ki bu da hiç yakışık almaz. Ama bir arkadaş bir dost olarak kesinlikle yanında olurdum.

Yer yüzünde hiç bir canlının bir saniye sonra hayatta olup olmayacağı belli değilken ben bunu birinin gönlü olsun diye yapmam..
Maddi manevi her türlü desteği vermeye çalışırım insani olarak o ayrı, ama söz konusu sevgililik, evlilik gibi gönül işi ise duvarlarım çok keskin, birini mutlu etmek için kendimi ömür boyu pişman edemem...