Vazgeçmişken aşık olmak, neden hep imkansızı severiz?

Arkadaşlar bir adam vardı nerdeyse 1 yıl önce yazmıştı, engellemiştim. 1 yıl sonra hala istekli olunca bir şans vermeye karar verdim. 3 ay konuştuk ama birlikteyken hep onu istemeden de olsa incitirdim, bir az toksik biri gibiydim, sürekli bir küs bir barışık ilerliyordu. İlişkiyi ayakta tutan onun sevgisiydi. Neyse 3 gün önce ben tamamen bitdi kapadık dedim. Ve gecesi gidip eski sevgilisine yazmış, şarkılarını atmış, hediyelerini filan bi şans istemiş. Kız da onu seviyormuş. Kız beni biliyordu bu arada. Ve ben bu süreçte onu çok özlediğimi farkettim storiye yanıt verdi öyle konuştuk. Sorunu hallettik. Zaten en büyük sorun bemim ona karşı hislerimden emin olmamam ve kullanmak istemememdi. Şimdi duygularım değişti ve barıştığımız günün sabahı eksi sevgilisi bana o adam sana yazıyor mu çünkü ayrıldığımız tarihten bana yazdı dedi. Ne yapacağımı bilemedim. Kendimi masun hiss etmiyorun çünkü kendimden iten bendim, şimdi niye eski sevgiline koştum mu diyeyim? Sizce hala o kızı mı seviyor? Yoksa o kız onun için bır sığınak mı? Bende kaybettiği egonu onla mı tatmin ediyor. Kız beni öğrenince çok üzülmüş kendini kullanılmış hiss etmiş. Ne yapmalıyım? Onu bunca zaman sevmeyip şimdi sevmem saçmalığı peki? Ama şimdi konuşuyoruz sadece bir az vicdan azabı çeksin diye seni çok seviyorum dedim ona, hissediyoeum o da kaçırıyor benden bakışlarını. Utanıyor, ve uzaklaşıyor gibi. Beni bu kadar seven insanı bu hale getirdiğim için utanıyorum. Gidip biliyorum desem “ihaneti” kabul etmiş olacağım ve gözünde özsaygımı yitireceğim. Ne yapayım? İtiraf etmesini mi bekleyeyim? 0 dan başlamak istiyorum ama böyle değil.