Ailem hamile oldugumu bilmiyor?

Iki yıllık sevgilimden hamile kaldim istemeden korunuyorduk ama olmuş iste ogrendigimden beri psikolojim çok bozuldu bir cana kıyamadım üniversite okuyorum hala 23 yaşımdayım başka bir ildeyim erkek arkadaşıma söylemek zorunda kaldim çünkü tek başıma bakicak maddi gücüm yok evlenmeyi daha düşünmüyordum anlasamiyorduk düzelir diyordum ama düzelmiyordu ayrılıp barışıyorduk hep böyle bir olay oluncada ilk aldırmak istedi ona buna anlatmış akıl almış aldırmak istedi sonra istiyordu falan aklında başka birileri varmış çocuk olduğunu öğrenince planları bozulmuş ailesi arkamda duruyor ama ben daha okuyorum mesleğimi elime almadım daha ve kendimi buna daha hazır hissetmiyorum hala çünkü karşımda beni mutlu edebilecek bir eş yok sevgili iken de çoğu kez aldattı bu olaydan sonra da başkaları ile konuşurken bir ile defa yakaladım ne desem düzelmiyor hala aileme de söylemiyorum bu durumu zaten evlilige de ailesi ikna etri cocugu aldirma gunah diye Sevgili iken bildikleri için oncden istemeye geleceklerini söyledim nişanlandık düğünü erteliyorlar ailen aceleye getirmeyelim diye haliyle ve karnım belli olmaya başladı yaza yaparız diyorlar yazın doğmuş olacak ne yapicam inanın bilmiyorum artik cok büyük vicdan azabı cekiyorum anneme bunu yasattigin için onlara layik bir evlat olamadığım için derslerime çalışamıyorum işime odaklanamiyorum bu durumda eşim olacak kişi yanimda degil cok bencil konuşuyorum anlatıyorum anlamıyor ve her sinirlendiğinde mecbur kalarak evdendigini söylüyor ama öyle olmadığında inkar ediyor aileme diyemedigim icin vicdan azabı cekiyorum bunu kendime ve masum çocuğa yaşattığım için affedemiyorum kendimi 4 aylık şu an ve ben ögrendigin zamandan beri çok zor zamanlardan geçiyorum psikiyatriye gidicem ama bunu kimseye soylemiycem eşim olacak kişiye söylesem her tartışmada zaten psikolijin bozuk der uste çıkar diye seni ben bu hale getirdim demez arkadaşlarına hep iyi bana hep kötü alkolü biraktirmaya calisiyorum bırakmıyor o kadar çıkmazdayım ki ne yapicam bilmiyorum hayatımı kendi ellerimle mahvettim bu psikolojide cocuguda etkiliyorum annemin resmine bakıp ağlıyorum özür diliyorum ondan kendimden yarın sınavım var ve ben kafami toplayıp ders çalışamıyorum hayatimi kendi ellerimle o kadar emeklerimi resmen çöpe attim psikiyatriye gidip ne yapılacaksa yapayım dedim artık kötü ahlaksız yorumlarınızı kendinize saklayın lütfen bu hayatta her şey insanın başına gelebiliyor