Kızlar, nişan attım doğru olduğunu biliyorum ama zor bir süreçten geçiyorum tecrübeleriniz neler bu konuda?

Ben görücü usulü biriyle tanıştım 4 buçuk ay sürdü birlikteliğimiz ama hayatıma ilk kez birini aldım ve gerçekten sevmiştim. Dinine bağlı bu konuda sınırları olan biriyim ilk görüşmede herşeyi açık açık anlattım o da kabul etti hepsini. Zorunlu görevi olduğu için köyde sobalı bir evde yaşayacaktık bana sorduğu tek soru bu ve maddiyatti. Ben de kabul ettim şu an maddi olarak iyi bir durumdayız ama varlıklı bir ailede büyümedim yani bu konuları hiç sıkıntı yapmam dedim. her şey güzel anlaştık kafa yapılarımuz uyusuyordu ve çok seviyorduk birbirimizi. Sonra nişan yaptık , nişan günü feracemle birsürü resim çektiler ama ben elbisemle resim çekinmek istemedim sadece kendi telefonuma bıkac tane çekinmek istemiştim ki o sırada ablası olay çıkardı bağırdı çağırdı nişanimi mahvetti. ( Resim veya başka meseleler size farklı gelebilir ama ben bu görüşte bir insanım bu konulara dikkat ediyorum ve dini hassasiyetlerim olduğunu bilerek kabul ettiler ) Neyse nişan günü ailem yalvardı bana bırak diye annem ağladı herkes çok kötü olmuştu ama ben bırakmak istemedim. Nişanlım da olaylar olurken ablasına hiçbir tepki göstermedi sonradan kızdığıni söylemişti ama o an hiçbiri ona müdahale edip susturmaya çalışmadı. Birkaç gün sonra özür dilediler mecburen tatlıya bağlandı. Bizim aramızdaki muhabbete gelecek olursak da aslında birbirimizi çok seviyorduk ama toksik bir ilişkiydi bence. Aramızda tartışma çıktığı zaman bunun çözülmesinin yolu çoğunlukla benim geri adım atmamla oluyordu. İstediği birşeyi kabul etmediğim zaman konusmuyor kiziyo telefonu yüzüme kapatiyodu. Ben ne zaman tamam diyip kabul edersem o zaman normale dönüyordu. En ufak tartışmada bile beni bırak diyodu sürekli. Ben seni bırakamam ama sen bırakırsan saygı duyarım diyordu. Bir insan sevdiğinin gitmesini göze alabilir mi hiç? Eski konuştuğu kız arkadaşından örnek veriyor o sürekli mesaj atar resim atar iltifat ederdi diyodu sonra ben kızınca da gönlümü alana kadar uğraşıyordu. Ailem hakkında da hiç hoşuma gitmeyecek şeyler söylüyordu , uyarmama rağmen devam ediyo ama onları çok sevdiğini de söylüyodu. Yani aslında seviyo ama sevmeyi bilmiyodu bana göre. Kızdığı zaman ne lafın nereye gittiğini hesap etmiyordu. Köyde bir lojmanda oturuyordu küçük bir mutfağı vardı ve dolapları kötüydü yeni dolap yaptırmışlardi biz de ailecek eve bakmaya gidecektik bana telefonda eğer ailen biryeri daha yapın derse hepsini kovarim evden demişti. İşin garip tarafı bana bunları söylüyo ama dışarda çok sessiz onlarla konuşmaya bile çekiniyordu. Dışarıya karşı da çok yardımseverdi el iyisi mi oluyo bunlar bilmiyorum herkes sessiz demişti çünkü ama benimle konuşmalari asla böyle değildi. Biz oraya gittiğimizde de aileme hicbisey söylemedi tabiki ama benim dediğim biseye kızıp bizi ugurlamadan çıkıp gitmişti halbuki başka bir şehirdeydi ve oraya gitmiştik onun için. Sonra aradığımda yine kızıp telefonu yüzüme kapatmıştı. Açıklama yaptığım halde anlamamakta ısrar etmişti. Onun için asla yapmam dediğim şeyleri yaptım. devamıvar

Güncellemeler
+1 yıl
Bu arada görücü usulü tanıştığımız için ben başta kendimi anlattım o da hepsini kabul etti ama sonra verdiği bazı sözlerden döndü ve kabul etmen için tamam demiştim dedi. Son 20 gündür aramız çok iyi değildi. En sonunda babam onunla konuşmak için çağırdı ama babamin onu çağırması zoruna gitti niye cagiriyo vs. Normal konuşacakti halbuki ve bana bir sesli mesaj attı ben seni isteyerek hayatımın hatasını yaptım yüzüğü bırakıyorum yarın dedi ben de dön hatandan dedim bıraktım. Sonra yalvardı ama
Güncellemeler
+1 yıl
Sabaha kadar yalvardı kapıma geldi almadık eve. Başkalarıyla haber gönderdi ama hiçbirini istemedik bitti dedikten sonra onunla hiçbir şekilde iletişime geçmedim. Doğru yaptığımı biliyorum ama ikinci şansı hakediyor muydu acaba çok mu katı davrandım? Bir de helallik almadigim için vicdan yapıyorum. Şimdi onun da üzgün olduğunu biliyorum yaptığı bazı yorumları beğendiklerini görüyorum arada. Doğru mu yaptım kafam çok karışık
Güncellemeler
+1 yıl
İki ay olmuş. Pişman olmuş geri yazdı bana bir buçuk ay yalvardı gitmediği kapı kalmadı sensiz yapamıyorum dedi. Sen olmazsan evlenmem kimseyle dedi kabul etmedim.
Güncellemeler
+1 yıl
Sonuç ne mi? Bana yalvarirken annesinin görücü gittiği, hatta bana da kızı atıp annem gitmiş ama ben istemiyorum çoluk çocukla işim olmaz dedigi kızla nisanlanacagini öğrendim hem de peşimden koşmayı bırakali 20 gün bile olmamıştı. Bir kez daha iyi ki diyorum Rabbim böyle karaktersiz birinden kurtardı beni
Güncellemeler
+1 yıl
Ondan da ayrılmış iş ciddiyete binmeden hala bana saçma sapan gondermeler yapiyo. Allah'ım artık onunla ilgili hicbisey görmek duymak düşünmek istemiyorum. İnşallah yasadiklarimi , onu aklıma bile getirmeyecek güzellikte biri çıkar karşıma
Kızlar, nişan attım doğru olduğunu biliyorum ama zor bir süreçten geçiyorum tecrübeleriniz neler bu konuda?
Cevapla