Asla hiçbir zaman evlenemeyecek olmam hakkında ne söylersiniz?

Maalesef aşırı sorun var hem de aşamadığım bir sorun Ben dünyada evlenecek son kişiyim 2093 yılında falan sevgilim olması bile Atatürk'ün dünyaya gelmesi gibi bir şey

Psikolojik sorunlarım var yıllardır aşamıyorum pek mücadele ettiğimde söylenemez sorumluluk alamıyorum kendimi şartlandırıyorum hayattan soyutladım hep hep ezik olmalıyım

Zamanında lise 1'i okurken yapamadım okulu bıraktım ve kapandım rahmetli babam da beni içine kapanık yetiştirdi Ben de rahata konfora alıştım kendime bakmamaya başladım boyum kısa kaldı kilo aldım dişim döküldü sosyal hayatım olmadı hiç arkadaşım yok gezdiğim bir şey yok hayat Benim için yaşamadan bitti artık geri kalmışım hissediyorum ben evlenemem araba süremem çocuk yapamam yurt dışı gidemem sorumluluk almaya kendim değiştirmeye korkuyorum işim yok okulum yok arkadaşım yok sosyal hayatım yok hayatta bir amacım bir hedefim hayalim yok

Çok büyük ağır depresyon halinde yaşıyorum

Gitmiştim yarıda bıraktım düşüncelerim değişse de ne olacak diyorum Bir işe gir kendine bak kilo ver dişini yaptır nasıl arkadaş eş dost çevrapabilirim psikoloğa git yardım al ben istesem de sosyal olamam ki sorumluluk sahibi istesem de araba süremem yani istesem de yapamam 2099 yılında evleneceğim zaten düşüncelerim değişse de ben gibi sosyal göremiyorum mecbur hissediyorum 11 yıldır böyle bilgisayarda oturup yaşamaya

Mastürbasyona ve bilgisayara alıştım bağımlı oldum çalışmıyorum çünkü lise bir terkim ve asgari ücretli çalışmakta kendini kandırmak kendimi eksik hissediyorum içimdeki canavar ortaya çıktı rahatlık canavarı konforsuz yapamıyorum çalışmak bana göre değil özel hayatım olması bir sevgilim olması gezmem sosyal aktif olmam bana göre değil gibi hissediyorum ama sosyal özgürlüğüm elindem alındı buna üzülüyorum bilgisayarda izliyorum herkes her istediğini yapıyor gülüyor eğleniyor boyu uzun sevgilisi var Arabası var ünlü hiçbir şey dert etmiyorlar Ben sadece izliyorum onları dünyaya sadece izlemeye gelmişim bir kuzenim var tam tersi hayat yaşıyor spor yapmıyorum evde çünkü yemeye verdim kendimi kitap okumayı sevmiyorum gezsem market dışında nereye gidebiliyorum altında araç yok arkadaşım yok ayat Benim için yaşamadan bitti intihar et daha iyi ya

Kuzenimin ya da bilgisayarda izlediğim kişilerin var ama ya en başta çalışmak geliyor ama bana göre değil gibi sanki Benim özel hayatım olmamalı ama olmadığı için de şikayetçiyim tam 11 yıldır eve mahkumu depresyondayım kendimi istesem de dışarı atamıyorum arkadaş yok aktivite yok yapmak istediklerim yok ha işe git bir yerden başla para kazan kendine bak hop sosyal Murat maazallah barlardan falan alamayız beni sonra 😂

Benim engelli kısıtlamam kalkacak mahkemeye başvurduk dedemden kalan arsayı satacağım 50.000 liraya müteahhit adam bana işte bulacak ama çalışırsam çalışmak gerçekten isterse gerçekten kendimi düzeltmek istersen bu sefer de konforu bırakamıyorum kendimi değiştirmekten başka bir kimliğe bürünmekten korkuyorum

Ama ne yapabilirim ki diyorum işe git kendine bak fiziksel özelliklerini değiştir paranla e sonuç yine aynı yine sosyal değilim bildiğin bir mekan yok bir arkadaşım yok sevgi hiç olmayacak zaten araba süremeyeceğim böyle biraz sıkıntılarım var sırf sosyalleşemedim diye intihar edecektim ben

Bu sefer kimliğimi degistirmekden korkuyorum

Psikolojik sıkıntılarım var