Hangi ara bu kadar kötü bu kadar sahtekar olunmuş bizler nerede kaybettik?

kimse için kötü düşünen biri olmadım. bana kalbini açan samimi gördüğüm herkesi , acısıyla tatlısıyla kucakladım, derdi olana dertlendim , sevinciyle mutlu oldum. sevdigim insanlar mutlu olduğunda onların Mutluluğuna kendimmis gibi sevindim , kendi dertlerini sorunlarımı bir kenera atıp başkasının dertlerine çözüm bulmak için kafa yordum, sadece oldukları. yerde. değil olmadıkları yerde dâhi sahiplenip söz söyletmedim. ne cikarciyi sevdim nede çıkarım için kimseye yaklaşmadim. kötülerin iyi oynayanların el üstünde tutulduğu "dünyasında" velhasıl kalbi ile dili ayrı konuşan insanlara denk geldi bosa harcandı ömrümüz , nefesimiz...

Hangi ara bu kadar kötü bu kadar sahtekar olunmuş bizler nerede kaybettik?
Cevapla