Hiç sevgilim olmadı diye okulu bırakmayı düşünüyorum, aileme ne söylemeliyim ki ikna olsunlar?

Çok da bana çok değil ki

Yok ya nerde bende o şans. Zaten ortam falan bilmem ben. Köyden ilçeden dışarı çıkmışlığım yoktu. Bölüm de zor geldi istesemde zor bitiremem. Kızlar zaten şimdilerde benim gibilere hiç bakmıyor.

ya bakar çabala atik ol güzel giyin havalı hareket falan birşeyler yap olur olmaz diyerek oldurmuyorsun evet kız işi biraz şans işi bunu kabul ediyorum ama çabalayacaksın çabalayarak şansı sen zorla yaratacaksın hangi bölüm okuyorsun

Diş hek okuyorum ama bütün hocalarımla aram kötü. Çok mezun edeceklerini sanmıyorum beni. Benimki cabalamaktan cok çırpınmak gibi bir şey

hocalarınla aranı düzelt bölümün iyimiş çabalayacaksın köye gitsen ne olcak emin ol için içini yiyicek bu sefer bölümü niye bıraktım diye herşeyin başı çabalamaktan geçer

Hocalarımla aramı düzeltmem çok zor. Bizim bölüm askeri düzen biraz. Bir kere de adın çıktı mı gecmiş olsun her stajda psikolojik olarak mahvediyorlar. Bir de hocalar kendi aralarında söylüyorlar bu şöyle bu böyle diye. Daha ben o dersin stajına gitmeden ismim coktan gidiyor. Daha baslamadan ağzıma mıçmaya başlıyorlar. Yani burada kalmak kendime eziyet gibi geliyor. Bir kisi bizim hocalardan birini cimere şikayet etmiş aboo çocuğun hayatı karardı. Dolaylı olarak bizim de. İşte üstüne de yalnızlık da gelince. Ne bokuma okuyorum diyor insan

nasıl bir yer orası ya anlamadım gitti böyle hocamı olur tabi yattığı yerden maaşları alıyorlar

Aldıkları maaşlar dudak ucuklatır. Hocayı bırak insan bile değiller. Her gün beddua ediyorum ama bir sey oldugu yok.

Nasıl ıs bu o zaman kız ogrencilere aynısı yapıyorlar mı

Onlara bir tık daha hafif.

E tabı onlara hafıf olurlar sen olabildiğince dersler geçmeye çalış kız ışını de çabalamaktan başka şanssın yok