Eğer birgün evlenirsem çevremdeki kızlar gibi arkadamda duran bir annem babam olmayacak. Bu yüzden mutsuz bir evliliğim mi olur?

Bazı arkadaşlarım evlendi aileleri her koşulda arkalarında duruyor gidip geliyorlar akıl veriyorlar yanlarında olduklarını hissettiriyorlar bir ihtiyacı olduklarında bir telefon kadar uzağındalar. Bir tartışma yaşansa anında evlatlarını çekip alırlar.
Ama ben bu konuda bu kadar şanslı değilim.
Bir ablam kaçarak evlendi onu arayıp sormamalarını anlarım ama diğer ablamı istediler ailemde verdi ama bir kere bile arayıp sormadı doğum yaptı gitmediler dayak yedi sustular kocandır dediler.
Bu yüzden anladım ki ben de şansızım.
Eğer bir gün evlenirsem yapayalnız kalıcam. Sadece kocam olacak ve ailesi. Bu beni biraz korkutuyor açıkcası. Ablalarımın yasadığı sıkıntıları bende mi yaşıyacam? Onlar okumadılar ama ben okudum hemşireyim hastanede işten işe koşturuyorum. Yastık değişir ev değişir ama kader değişmez mi?
Doğduğum ev kaderim midir?
Benim gibiler doluya tutulmamak için nasıl davranmalı ki