Hic birini görüp "onunla evlenecem" dediğiniz oldu mu?

Ah, olmadı. Bana bu düşünceyi hissettiren hiç olmadı.

Beğendiğim, etkilendiğim kişiler olmuştur ama uzun soluklu, bir ömür boyu, bir yastıkta kocamayı :)) hayal ettiğim kimse olmadı.

"Ah şöyle birisiyle evlensem" düşüncesini bende oluşturan bir oyuncu karakteri oldu ama o sayılır mı bilemem.

Ah, ben bu adama abayı yakmıştım, bilhassa kır saçlar fevkalade yakışmış kendisine. Çapkın ama sapık değil, sıcakkanlı, güleç bir beyfendi (oynadığı rollerden esinlenerek söylüyorum bunları)

Ve gerçekte de öyle sadık ki, bu denli yakışıklı ol, üstüne de sadakatli kal, şaşırılacak şey doğrusu. Kendisini çok seven oyuncu arkadaşı Neriman Köksal'ın son nefesinde kendisini görmek istemesine rağmen eşinden çekindiği için gitmek istemedi ama eşi onu götürdü son nefesini verecek olan, kocasına platonik aşık olan hanımefendinin yanına. Bu kadar sevilmek bambaşka bir duygu olsa gerek, elbette ki son nefesini veren, kendisini bu denli seven birisini kırmak istememiştir ama eşinin arkasından da iş çevirmek istemedi, vicdan azabı çekmeyi dahi göze aldı bu yüzden. Demek ki atacağı adımları "eşime ayıp olur mu" düşüncesiyle atıyor, işte gerçek sadakat bu'dur. Hayat arkadaşın yanında olmasa dahi, onu da hesaba katarak hareket etmek.

Böylesine sevilmek isterdim. Eşi de güvenmiş ki kendisine Neriman Hanım'ın yanına götürmüş İzzet Bey'i, sevildiğinden emin olmak, böylesine güven duymak paha biçilemez. Kendi elleriyle eşini, eşine platonik duygular besleyen kişinin yanına götürüyor, asalet bu'dur işte, netice de son nefesini veriyor bu kadıncağız

ve bu kez Neriman Köksal ve İzzet Günay film çevirmiyorlar, gerçeği yaşıyorlar.

Ben İzzet Günay'ın insanı sevdiğine, güvendiğine pişman etmeyen bir kişilik olduğunu seziyorum. Ah sadakat en büyük erdem.

Bir de çok yakışıklı, aslında bir Cüneyt Arkın değil tabiki ama gideri de var yani, bıyık ve kır saçlar o kadar çok yakışıyor ki kendisine. Bazen saçlarına aklar düşmemesine rağmen, yaşı genç olmasına rağmen oynadığı karakterden ötürü, filmdeki zaman aşımından ötürü saçlarında aklar olduğunu görüyoruz ve o ak saçlar bambaşka bir karizma katmış kendisine, bıyık da çok yakışıyor doğrusu.

Görsel olarak işte bu görüntüde ki bir erkek hayallerimdeki erkektir yani ben böyle seviyorum, bu tarz erkeğe dayı diyorlar sanırım ama ben böyle seviyorum, bu görüntüde, bu görünümde, şu görsel de saçlarında ak da olsaymış ah iyice kalbimi hoplatırdı, öpüşme sahnelerinde de oynadı ama mış gibi yapmadı hiç, madem öpüşme sahnesinde oynuyorsun ne diye mışgibi yaparsın, öpüşüyormuş gibi, hoşuna gitmiyorsa oynama. Gerek Ayhan Işık, gerek Yılmaz Güney hep mışgibi yapıyorlar ama İzzet Günay öyle değil, tıpkı Tarık Akan gibi. Tüm erkekliklerini hissettiriyorlar öyle sahnelerde, tabiki böyle olunca hayallerimizde oluyor, sadece görüntü olarak mı bir erkeğe arzu duyuyoruz sanki, onun gözlerinde gördüğümüz şehvet ve özgüven de bazı düşünceleri oluşturuyor bizlerde ve en önemlisi de sadakat duygusu da bunu harmanlıyor