Evlilik bu kadar kötü müydü?

34 yaşında bir kadınım. Eşimle her şey çok güzel başladı. Çok sevildim bunu biliyorum. Benim bekarken konforlu denebilecek bir hayatım vardı. Eşim benimle evlenebilmek için çok sözler verdi. Konforlu derken iyi bir ünvden mezunum, güzel bir işim var. Bakımlıyımdır. Arabam zaten vardı gibi şeyler. Derken o sevginin de etkisiyle teklifi kabul edip evlendim. Hayatım kabusa döndü. Eşimin işleri çok kötü evlendiğimizden beri. Ben uğraşıyorum ama yetişemiyorum bir şeylere. İki buçuk yıl oldu evleneli. Balayına bile gidemedik. Sosyal hayat sıfır. Bir tişört alırken bile yüz kere düşünüyorum. Tabi hayat da pahalandı. İş yerinde çalış, ev temizle, yemek yap, çamaşır, ütü bütün hayatım bu. En son boşanalım dedim. İçimde ne varsa kustum hepsini. Sessiz kaldı. Zaten iki aydır konuşmuyorum bile, yüzüne dahi bakmıyorum. Tamam sen bilirsin dedi en son. Protokol hazırlat imzalayalım dedim. Salona geçip yattı. Çünkü nefes alamıyorum. Bu arada bekarken yaptığı borçları da evlenince ben ödedim. Çok dağıtmış benden önce

Evlilik bu kadar kötü müydü?
Cevapla